08 شنبه چرا دختران مبتلا به ADHD اغلب نادیده گرفته میشوند؟
دختران مبتلا به ADHD بسیار کمتر از پسران و معمولاً سالها دیرتر تشخیص داده میشوند، زیرا آنها اغلب تظاهر غالب بیتوجهی دارند که آرامتر است و راحتتر از رفتار مخرب و بیشفعالی که مدارس معمولاً آن را گزارش میکنند، نادیده گرفته میشود.
در مطالعات اجتماعی، پسران تقریباً دو برابر دختران تشخیص داده میشوند، با این حال تحقیقات به طور فزایندهای نشان میدهد که این شکاف بیشتر نشان دهنده عدم تشخیص است تا تفاوت واقعی در میزان ابتلای دختران. نتیجه، نسلی از دختران باهوش و توانمند است که در سکوت، اغلب تا نوجوانی یا بزرگسالی، قبل از اینکه کسی به فکر بررسی آن بیفتد، دست و پنجه نرم میکنند.
چرا ADHD در دختران تشخیص داده نمیشود؟
اختلال کمتوجهی-بیشفعالی (ADHD) در دختران عمدتاً به این دلیل نادیده گرفته میشود که این بیماری ابتدا پیرامون رفتار پسران بیشفعال تعریف شد و غریزه تشخیص آن هنوز هم به آن سمت منحرف میشود.
دختران اغلب علائم بیتوجهی را نشان میدهند که کلاس درس را مختل نمیکند، بنابراین والدین، معلمان و حتی پزشکان کمتر احتمال دارد که آنها را تشخیص دهند یا دختری را برای ارزیابی ارجاع دهند.
عوامل متعددی این مشکل را تشدید میکنند. در بیشتر قرن گذشته، ارجاعات به کلینیکها عمدتاً پسران بیشفعال بودند و اولین معیارهای تشخیصی بر اساس آن دادهها ساخته شدند. نسبت پسران به دخترانی که در کلینیکها ویزیت میشوند از حدود ... کاهش یافته است. ۲۵:۱ تا تقریباً ۳:۱ با افزایش آگاهی، در حالی که در جمعیت عمومی این نسبت به ۲:۱ نزدیکتر است.
این شکافِ رو به کاهش، خود گواهِ نادیده گرفته شدنِ دختران است. سوگیریِ ارجاع نیز در این امر نقش دارد: مطالعات همواره نشان میدهند که والدین، معلمان و متخصصان احتمال بیشتری وجود دارد که متوجه پسران شوند و آنها را ارجاع دهند نسبت به دخترانی که مشکلات زمینهای یکسانی دارند.
دادههای CDC میزان موارد تشخیص داده شدهی قطعی را حدود ... قرار میدهد. ۱۳ درصد برای پسران و ۶ درصد برای دخترانو تا زمانی که معیارها بهروزرسانی نشدند، الزام بروز علائم قبل از هفت سالگی، بسیاری از دختران بیتوجه را که مشکلاتشان تنها با افزایش الزامات مدرسه آشکار میشد، از شمول خارج میکرد.
ADHD در دختران و پسران چه تفاوتی دارد؟
تفاوت اصلی در جهتگیری است. پسران مبتلا به ADHD تمایل دارند مشکلات خود را از طریق بیشفعالی و تکانشگری قابل مشاهده که کلاس درس را مختل میکند و باعث ارجاع زودهنگام میشود، بیرونی جلوه دهند، در حالی که دختران اغلب مشکلات خود را به صورت بیتوجهی، اضطراب و سرزنش خود درونی میکنند که مورد توجه قرار نمیگیرند.
پسری که نمیتواند آرام بنشیند، جوابها را از دهانش میپراند و درس را مختل میکند، به سختی میتوان نادیدهاش گرفت، بنابراین زود شناسایی میشود. دختری که بیسروصدا دستورالعملها را فراموش میکند، حواسش پرت میشود و تکالیفش را فراموش میکند، این مشکل را در درون خود جذب میکند و آن را به عنوان خجالتی بودن، خیالپردازی یا بیدقتی تعبیر میکند. همچنین احتمال بیشتری وجود دارد که دختران عمدتاً تشخیص بیتوجهی دریافت کنند، در حالی که پسران بیشتر اوقات تشخیص بیشفعالی-تکانشی دریافت میکنند.
این مسئله به این معنی نیست که دختران نوع خفیفتری از ADHD دارند. این یک نوع متفاوت و بسیار کمتر شناخته شده از همان بیماری است.
تلهی پنهانکاری: چرا دختران باهوش از دید پنهان میمانند
بسیاری از دختران مبتلا به ADHD با کار کردن بسیار سختتر از همسالان خود برای حفظ تعادل، مشکلات خود را پنهان میکنند، که این امر مشکل را تا زمانی که حجم کار در نهایت از توانایی جبران آنها فراتر رود، اغلب در دوران دبیرستان یا در آستانه امتحانات عمومی، پنهان میکند.
یک دختر توانمند میتواند با تلاش فراوان، اوضاع را در سالهای اولیه مدرسه سر و سامان دهد: بررسی مجدد همه چیز، بازنویسی تکالیف، بیدار ماندن تا دیروقت، تکیه بر روالهای معمول. محققان این نوع جبران و پنهانکاری را یکی از دلایل اصلی تشخیص دیرهنگام اختلال شخصیت در دختران توصیف میکنند.
تله این است که پنهانکاری با کنار آمدن اشتباه گرفته میشود. به نظر میرسد که او در حال مدیریت است، بنابراین قضاوت میشود که به کمک نیاز ندارد، حتی اگر این تلاش بیسروصدا او را تحلیل ببرد. وقتی تقاضاها افزایش مییابد، با موضوعات بیشتر، امتحانات طولانیتر و کار مستقلتر، این استراتژی دیگر کارساز نیست. چیزی که میتواند مانند یک زوال ناگهانی در یک دختر نوجوان به نظر برسد، اغلب سالها ADHD تشخیص داده نشده است که سرانجام او را گرفتار میکند.
اختلال بیش فعالی و نقص توجه (ADHD) در دختران چگونه است و چه علائمی باید داشته باشد؟
اختلال کمتوجهی-بیشفعالی در دختران بیشتر شبیه بیتوجهی، بینظمی و حساسیت عاطفی است تا بیشفعالی آشکار. علائم واقعی هستند، اما آرام هستند، و دقیقاً به همین دلیل است که اغلب به جای یک بیماری قابل تشخیص و قابل تحمل، به عنوان یک شخصیت اشتباه گرفته میشوند.
علائم رایج ADHD در دختران عبارتند از:
- خیالپردازی، حواسپرتی یا گم شدن در دنیای خودش
- مشکل در شروع، سازماندهی و اتمام تکالیف مدرسه
- فراموشی و گم کردن مکرر وسایل
- اشتباهات ناشی از بیدقتی علیرغم توانایی واضح
- مشکل در پیروی از دستورالعمل های چند مرحله ای
- واکنشهای عاطفی شدید، حساسیت به انتقاد یا غرق شدن مکرر در مشکلات
- اضطراب، کمالگرایی یا مردمپسند بودن
- پرحرفی و قطع کردن حرف دیگران، زیرا بیش فعالی در دختران اغلب کلامی و اجتماعی است.
- خستگی ذهنی بعد از یک روز مدرسه که از بیرون عادی به نظر میرسد
- مشکل در مدیریت زمان، ضربالاجلها و انتقالها
هر کودکی هر از گاهی برخی از این موارد را نشان میدهد. چیزی که به ADHD اشاره دارد، الگو است: علائمی که مداوم هستند، در بیش از یک محیط ظاهر میشوند و شکاف عمیقی بین میزان تلاش یک دختر و نتایجی که به دست میآورد، ایجاد میکنند.
آیا ADHD است یا اضطراب؟
در دختران، ADHD و اضطراب به راحتی با هم اشتباه گرفته میشوند و اغلب با هم رخ میدهند. اضطراب اغلب اولین چیزی است که بزرگسالان متوجه آن میشوند، که میتواند ADHD زیر آن را تحت الشعاع قرار دهد و منجر به این شود که یک دختر به جای علت، برای علائم درمان شود.
سالها تلاش برای تمرکز، فراموش کردن چیزها و عقب ماندن با وجود تلاش واقعی واقعاً استرسزا است و بسیاری از دختران علاوه بر ADHD تشخیص داده نشده، دچار اضطراب نیز میشوند. پزشکان این را سایهاندازی تشخیصی مینامند: هرچه بیشتر قابل مشاهده باشد، اضطراب یا خلق پایین تشخیص داده میشود، در حالی که ADHD که در پس آن قرار دارد، نادیده گرفته میشود یا در ابتدا اشتباه تشخیص داده میشود. یک رویکرد جامع ارزیابی ADHD طوری طراحی شده است که این دو را از هم تشخیص دهد و زمانی که هر دو وجود دارند را شناسایی کند، به طوری که پشتیبانی، ریشه مشکل را هدف قرار دهد نه فقط سطح آن را.
هزینه تشخیص دیرهنگام یا از دست رفته چقدر است؟
تشخیص دیرهنگام یا عدم تشخیص، سالها تلاش غیرضروری را برای دختران به همراه دارد. به طور متوسط، دختران چند سال دیرتر از پسران مبتلا به ADHD تشخیص داده میشوند و بسیاری از آنها تا بزرگسالی شناسایی نمیشوند، گاهی اوقات تنها پس از ارزیابی فرزند خودشان.
این ارقام تکاندهنده هستند. دختران به طور متوسط حدود ... سال تشخیص داده میشوند. پنج سال دیرتر از پسرانو یک مطالعهی جمعیتی بزرگ نشان داد که دختران و زنان در زمان تشخیص تقریباً چهار سال از پسران و مردان بزرگتر بودند.
هزینه این موضوع فقط آکادمیک نیست. شکست سال به سال با وجود تلاش واقعی، اعتماد به نفس یک دختر را از بین میبرد و تصویری از خود در مورد این ایده ایجاد میکند که او تنبل، بیدقت یا به سادگی به اندازه کافی باهوش نیست، در حالی که هیچ یک از اینها درست نیست. اختلال کمتوجهی-بیشفعالی درمان نشده در دختران با میزان بالاتر اضطراب، افسردگی و عزت نفس پایین همراه است. حتی پس از تشخیص، دختران از نظر تاریخی کمتر از پسران تحت درمان قرار گرفتهاند.
هر چه زودتر نشانههای بیتوجهی او شناسایی شود، دختر زودتر میتواند به حمایت و امکانات مناسب دسترسی پیدا کند و زودتر میتواند بفهمد که مشکلاتش نامی دارند و یک نقص شخصی نیستند.
چه زمانی باید ارزیابی ADHD را برای دخترتان در نظر بگیرید؟
زمانی که یک دختر توانمند به طور مداوم نسبت به تلاشش عملکرد ضعیفی دارد، در تمرکز و سازماندهی مشکل دارد، یا در کنار مشکلات تحصیلی، اضطراب نشان میدهد، به خصوص زمانی که این الگوها هم در خانه و هم در مدرسه ادامه دارند، ارزیابی ADHD را در نظر بگیرید.
در عمل، نشانههایی که ارزش اقدام دارند شامل شکاف مداوم بین توانایی و نتایج، خستگی و فشار بیش از حد ناشی از حجم کارهای معمولی، مشکل در شروع یا اتمام وظایف، اضطرابی که با خواستههای مدرسه همخوانی دارد، و یک مشکل قابل توجه در یک نقطه گذار مانند شروع دوره متوسطه یا ورود به سالهای امتحانات است.
از آنجا که دختران کودکانی هستند که کمترین احتمال ارجاع توسط مدرسه را دارند، تصمیم اغلب بر عهده والدینی است که به سادگی احساس میکنند چیزی با واقعیت جور در نمیآید. یک بررسی جامع ارزیابی ADHD به طور خاص به دنبال پروفایل بیتوجهی آرامتر است، از ورودیهای استاندارد والدین و معلمان بهره میبرد و شامل اندازهگیریهای عینی مانند آزمون عملکرد مداوم MOXO است، به طوری که تشخیص بر اساس شواهد است نه بر اساس اینکه آیا یک دختر اتفاقاً با تصویر پر سر و صداتر و آشناتر ADHD مطابقت دارد یا خیر.
در آزمون جهانی آموزش، روانشناسان آموزشی ما دانشآموزان سراسر جهان را دقیقاً بر اساس این مشخصات ارزیابی میکنند. اگر دخترتان را در این مقاله میشناسید، درخواست بسته اطلاعاتی و قیمتگذاری برای درک اینکه ارزیابی شامل چه مواردی است و چگونه یک تشخیص میتواند دری را به روی حمایت بگشاید.
الکساندر بنتلی-ساترلند، مدیر عامل تست آموزش جهانی، ارائه دهنده پیشرو تست توسعه یادگیری است که به طور خاص برای جامعه مدارس بین المللی و خصوصی در سراسر جهان طراحی شده است.