Hoe kun je het verschil zien tussen EAL en ADHD?

Hoe kun je het verschil zien tussen EAL en ADHD?

Een leerling die Engels leert, dwaalt af tijdens de lessen, mist instructies en kan niet stilzitten. Het lijkt op ADHD. Het signaal is waar het gedrag zich manifesteert. ADHD komt overal voor: thuis, op het schoolplein, in de moedertaal van de leerling, zelfs bij taken waar helemaal geen taal aan te pas komt. Aandachtsstoornissen veroorzaakt door een onbekende taal treden alleen op wanneer Engels het obstakel vormt, en ze nemen af ​​naarmate het Engels beter beheerst wordt.

Waarom lijkt het leren van een nieuwe taal op ADHD?

 

Een leerling die Engels niet volledig kan volgen, doet wat iedereen zou doen: hij of zij stopt met het volgen van wat hij of zij niet begrijpt, kijkt naar andere leerlingen voor aanwijzingen en geeft het op bij tekstintensief werk. De hele dag een tweede taal verwerken is vermoeiend, dus de concentratie neemt 's middags af. Van voren in de klas lijkt het op afleiding, rusteloosheid, niet luisteren. Het is een taalbelasting waar de leerling nog niet aan gewend is, geen stoornis.

 

Hoe ziet ADHD eruit, ongeacht de taal?

 

De aandacht verslapt zelfs wanneer de taak eenvoudig is en in de taal die de leerling het beste beheerst. Een leerling met ADHD verliest de focus op dingen die hij begrijpt en zelfs leuk vindt, niet alleen op moeilijke Engelse opdrachten.

De hyperactieve en impulsieve signalen blijven ook aanwezig: van je stoel weglopen, antwoorden eruit flappen, niet op je beurt kunnen wachten, rusteloos worden als er niets met taal te maken heeft bij de taak. Dit patroon is oud, was al aanwezig vóór de overstap naar een Engelstalige school en komt op meerdere vlakken tot uiting. Een nieuwe taal veroorzaakt geen impulsiviteit en die volgt een leerling niet naar huis of naar zijn of haar moedertaal. ADHD doet dat wel.

Hoe kun je ze onderscheiden bij een leerling die nog Engels aan het leren is?

 

Door aandacht in meerdere contexten en meerdere talen te bekijken, en door deze te meten op een manier die niet door het Engels kan worden vervormd. Beoordelingsschalen zoals de SNAP-IV 26 en de Conners-schalen worden afgenomen bij ouders en leerkrachten, niet in één klaslokaal. De vraag is dus of de moeilijkheid zich thuis en in de moedertaal manifesteert, en niet alleen tijdens de Engelse lessen.

De MOXO-test voor continue prestatie voegt een objectieve maatstaf toe voor aanhoudende aandacht met vrijwel geen taalgebruik, wat de test eerlijk maakt voor een tweetalige leerling.

In combinatie met de ontwikkelingsgeschiedenis, het moment waarop de symptomen begonnen en of ADHD in de familie voorkomt, maken deze factoren onderscheid tussen een daadwerkelijke aandachtsstoornis en de normale belasting van het werken in een nieuwe taal. Een zwakke aandacht alleen in het Engels, zoals alleen gemeld door de docent Engels, en die met de tijd verbetert, is geen ADHD.

TL; DR

 

  • ADHD manifesteert zich in alle omgevingen en talen, en al vanaf jonge leeftijd; aandachtsproblemen veroorzaakt door het Engels treden alleen op wanneer de taal een obstakel vormt en nemen af ​​naarmate het Engels verbetert.

 

  • Een leerling die de Engelse les niet kan volgen, haakt af, kopieert klasgenoten en raakt 's middags vermoeid. Dit kan worden gezien als afleiding, maar het is eerder een taalbelasting dan een stoornis.

 

  • Echte ADHD zorgt ervoor dat de aandacht zelfs bij eenvoudige taken in de taal die de leerling het beste beheerst, wordt verstoord, en gaat gepaard met impulsieve, hyperactieve signalen die niet voorkomen bij een taalbarrière.

 

  • Het wordt in verschillende contexten en talen onderscheiden: beoordelingsschalen voor ouders en leerkrachten zoals de SNAP-IV 26 en Conners, de MOXO continue prestatietest als een taalneutrale meetmethode, en de ontwikkelingsgeschiedenis.

 

  • Beide fouten komen vaak voor: een taalprobleem dat ten onrechte wordt bestempeld als ADHD, of daadwerkelijke ADHD dat wordt afgedaan als "gewoon een taalprobleem", waarbij de stille, onoplettende leerling het vaakst over het hoofd wordt gezien.

Wat gebeurt er als je het fout doet?

 

Beide fouten komen vaak voor. Een leerling die afhaakt bij Engels omdat hij of zij de les niet kan volgen, krijgt een diagnose ADHD, en er volgt een label, soms medicatie, voor wat in feite een taalprobleem was. Of een leerling met ADHD wordt afgedaan met opmerkingen als "nog aan het wennen" en "het is gewoon de taal", en er gaan jaren voorbij zonder enige ondersteuning. De stille, onoplettende leerling, die de les niet verstoort, wordt in beide gevallen het vaakst over het hoofd gezien.

Bij Global Education Testing beoordelen HCPC-geregistreerde onderwijspsychologen de aandacht in verschillende contexten en talen. Ze gebruiken de MOXO-test als een taalneutrale meetmethode en interpreteren de resultaten in de context van de leergeschiedenis van de leerling, in plaats van alleen de ervaringen van één klas. Het rapport voldoet aan de criteria van DSM-5-TR en ICD-11 en wordt erkend door het IB, Cambridge International, Pearson Edexcel en College Board. ADHD is een van de vele problemen die een nieuwe taal kan nabootsen, en het onderscheiden van een taalachterstand van een daadwerkelijk probleem is de bredere vraag die hierachter schuilgaat.

Het doel is om de vraag in één keer goed te beantwoorden, zodat een leerling die alleen de taal niet beheerst niet voor ADHD wordt behandeld, en een leerling met ADHD niet hoeft te wachten tot het Engels het uitlegt.

Wereldwijde onderwijstest Avatar
Chief Executive Officer at  | Website | + berichten

Alexander Bentley-Sutherland is de CEO van Global Education Testing, de toonaangevende aanbieder van Learning Development Testing, speciaal afgestemd op de internationale en privéschoolgemeenschap wereldwijd.