08 juni Waarom meisjes met ADHD vaak over het hoofd worden gezien
Bij meisjes wordt ADHD veel minder vaak vastgesteld dan bij jongens, en meestal pas jaren later, omdat ze vaker de overwegend onoplettende vorm vertonen. Deze vorm is subtieler en makkelijker over het hoofd te zien dan het storende, hyperactieve gedrag dat scholen doorgaans wel signaleren.
Uit onderzoek onder de bevolking blijkt dat jongens ongeveer twee keer zo vaak de diagnose krijgen als meisjes. Steeds meer onderzoek wijst echter uit dat dit verschil eerder te wijten is aan onderdiagnose dan aan een reëel verschil in de frequentie waarmee meisjes getroffen worden. Het gevolg is een generatie slimme, capabele meisjes die in stilte worstelen, vaak tot ver in hun tienerjaren of volwassenheid, voordat iemand eraan denkt om naar hen te kijken.
Waarom wordt ADHD bij meisjes vaak over het hoofd gezien?
ADHD wordt bij meisjes vaak over het hoofd gezien, grotendeels omdat de aandoening in eerste instantie werd gedefinieerd aan de hand van het gedrag van hyperactieve jongens, en de neiging om het te herkennen nog steeds die kant opgaat.
Meisjes vertonen vaker symptomen van onoplettendheid die de lessen niet verstoren, waardoor ouders, leerkrachten en zelfs artsen deze symptomen minder snel herkennen of een meisje doorverwijzen voor onderzoek.
Verschillende factoren verergeren het probleem. Gedurende het grootste deel van de vorige eeuw betrof het in klinieken overwegend hyperactieve jongens, en de eerste diagnostische criteria waren gebaseerd op die gegevens. De verhouding tussen jongens en meisjes die in klinieken worden gezien, is gedaald van ongeveer 25:1 tot ongeveer 3:1 Het bewustzijn is toegenomen, terwijl de verhouding in de algemene bevolking dichter bij 2:1 ligt.
Die afnemende kloof is op zich al bewijs dat meisjes over het hoofd werden gezien. Ook vertekening door verwijzingen speelt een rol: studies tonen consequent aan dat ouders, leerkrachten en professionals jongens zijn eerder geneigd op te merken en door te verwijzen dan meisjes met dezelfde onderliggende problemen.
Volgens gegevens van de CDC ligt het aantal ooit gediagnosticeerde gevallen op ongeveer 13 procent voor jongens en 6 procent voor meisjes.En tot de criteria werden aangepast, sloot de eis dat symptomen vóór de leeftijd van zeven jaar moesten optreden veel meisjes met aandachtsproblemen uit, wier problemen pas aan het licht kwamen toen de schooleisen toenamen.
Hoe verschilt ADHD bij meisjes en jongens?
Het belangrijkste verschil zit hem in de richting. Jongens met ADHD hebben de neiging hun problemen te externaliseren door middel van zichtbare hyperactiviteit en impulsiviteit die de les verstoren en vroegtijdige verwijzing naar een specialist noodzakelijk maken, terwijl meisjes hun problemen vaker internaliseren als onoplettendheid, angst en zelfverwijt die onopgemerkt blijven.
Een jongen die niet stil kan zitten, antwoorden eruit flapt en de les verstoort, is moeilijk te negeren, dus wordt hij al vroeg opgemerkt. Een meisje dat stilletjes de draad kwijtraakt, wegdroomt en haar huiswerk vergeet, verwerkt de moeilijkheid innerlijk, en dat wordt geïnterpreteerd als verlegenheid, dagdromen of onzorgvuldigheid. Meisjes krijgen ook vaker de diagnose 'voornamelijk onoplettend', terwijl jongens vaker de diagnose 'hyperactief-impulsief' krijgen.
Het gaat hier niet om een mildere vorm van ADHD bij meisjes. Het is een andere, en veel minder bekende, uiting van dezelfde aandoening.
De valkuil van de maskering: waarom slimme meisjes onder de radar blijven.
Veel meisjes met ADHD maskeren hun moeilijkheden door veel harder te werken dan hun leeftijdsgenoten om bij te blijven. Dit verbergt het probleem totdat de werkdruk uiteindelijk te hoog wordt en ze het niet meer aankunnen, vaak op de middelbare school of in de aanloop naar eindexamens.
Een capabel meisje kan de eerste schooljaren doorstaan door pure inspanning: alles dubbel controleren, werk herschrijven, laat opblijven en routines volgen. Onderzoekers beschrijven dit soort compensatie en camouflage als een van de belangrijkste redenen waarom meisjes pas later een diagnose krijgen.
De valkuil is dat maskeren wordt aangezien voor omgaan met de situatie. Ze lijkt het te redden, waardoor men oordeelt dat ze geen hulp nodig heeft, ook al put de inspanning haar stilletjes uit. Wanneer de eisen toenemen, met meer vakken, langere examens en meer zelfstandig werk, werkt de strategie niet meer. Wat bij een tienermeisje op een plotselinge achteruitgang lijkt, is vaak jarenlange ongediagnosticeerde ADHD die haar uiteindelijk inhaalt.
Hoe uit ADHD zich bij meisjes en op welke signalen moet je letten?
ADHD bij meisjes uit zich vaak in onoplettendheid, desorganisatie en emotionele gevoeligheid, in plaats van in duidelijke hyperactiviteit. De signalen zijn er wel degelijk, maar ze zijn subtiel, en juist daarom worden ze zo vaak verkeerd geïnterpreteerd als een persoonlijkheidskenmerk in plaats van een herkenbare, behandelbare aandoening.
Veelvoorkomende symptomen van ADHD bij meisjes zijn onder andere:
- Dagdromend, afwezig of volledig in haar eigen wereld verzonken.
- Moeite met het beginnen, organiseren en afmaken van schoolwerk.
- Vergeetachtigheid en het vaak kwijtraken van spullen.
- Slordige fouten ondanks duidelijke bekwaamheid
- Problemen met het volgen van instructies met meerdere stappen
- Sterke emotionele reacties, gevoeligheid voor kritiek of frequente overweldiging.
- Angst, perfectionisme of de behoefte om anderen te behagen
- Spraakzaamheid en onderbreken, aangezien hyperactiviteit bij meisjes vaak verbaal en sociaal van aard is.
- Mentale uitputting na een schooldag die er van buitenaf heel gewoon uitziet.
- Moeite met het managen van tijd, deadlines en overgangen.
Elk kind vertoont wel eens een aantal van deze symptomen. Wat echter wijst op ADHD is het patroon: symptomen die aanhouden, in meerdere situaties voorkomen en een steeds grotere kloof creëren tussen hoe hard een meisje haar best doet en wat ze bereikt.
Is het ADHD of angst?
Bij meisjes worden ADHD en angststoornissen gemakkelijk met elkaar verward en komen ze vaak samen voor. Angst is vaak het eerste wat volwassenen opmerken, waardoor de onderliggende ADHD overschaduwd kan worden en een meisje behandeld wordt voor het symptoom in plaats van de oorzaak.
Jarenlang worstelen met concentratieproblemen, dingen vergeten en achterop raken ondanks echte inspanningen is oprecht stressvol, en veel meisjes ontwikkelen angststoornissen bovenop een ongediagnosticeerde ADHD. Klinische psychologen noemen dit diagnostische overschaduwing: hoe zichtbaarder de diagnose, hoe meer de symptomen zich voordoen. angst Ofwel wordt een sombere stemming herkend, terwijl de onderliggende ADHD over het hoofd wordt gezien of in eerste instantie verkeerd wordt gediagnosticeerd. Een uitgebreide ADHD-beoordeling Het is ontworpen om de twee van elkaar te onderscheiden en te identificeren wanneer beide aanwezig zijn, zodat de ondersteuning zich richt op de kern van het probleem in plaats van alleen op de oppervlakte ervan.
Wat zijn de kosten van een late of gemiste diagnose?
Een late of gemiste diagnose kost meisjes jaren van onnodige strijd. Gemiddeld krijgen meisjes de diagnose ADHD enkele jaren later dan jongens, en bij velen wordt de diagnose pas op volwassen leeftijd gesteld, soms zelfs pas nadat hun eigen kind is onderzocht.
De cijfers zijn schokkend. Bij meisjes wordt gemiddeld ongeveer de diagnose gesteld. vijf jaar later dan jongensEn uit een grootschalig bevolkingsonderzoek bleek dat meisjes en vrouwen gemiddeld bijna vier jaar ouder waren dan jongens en mannen op het moment van de diagnose.
De kosten zijn niet alleen academisch. Jaar na jaar tekortschieten, ondanks echte inspanningen, ondermijnt het zelfvertrouwen van een meisje en creëert een zelfbeeld gebaseerd op het idee dat ze lui, onzorgvuldig of gewoon niet slim genoeg is, terwijl niets daarvan waar is. Onbehandelde ADHD bij meisjes hangt samen met een hoger risico op angst, depressie en een laag zelfbeeld. Zelfs na de diagnose krijgen meisjes historisch gezien minder vaak een behandeling dan jongens.
Hoe eerder haar onoplettendheidsprofiel wordt herkend, hoe eerder een meisje de juiste ondersteuning en aanpassingen kan krijgen en hoe eerder ze kan begrijpen dat haar moeilijkheden een naam hebben en geen persoonlijk falen zijn.
Wanneer is het verstandig om een ADHD-onderzoek voor uw dochter te overwegen?
Overweeg een ADHD-onderzoek wanneer een capabel meisje consequent onderpresteert in verhouding tot haar inspanningen, moeite heeft met concentratie en organisatie, of angstgevoelens vertoont naast leerproblemen, vooral wanneer deze patronen zowel thuis als op school aanhouden.
In de praktijk zijn de signalen waarop actie nodig is onder andere een aanhoudende kloof tussen aanleg en resultaten, uitputting en overbelasting door de normale werkdruk, moeite met het beginnen of afmaken van taken, angst die nauw samenhangt met de eisen van school, en merkbare problemen tijdens een overgangsperiode zoals de start van de middelbare school of de examenperiode.
Omdat meisjes het minst vaak door een school worden doorverwezen, ligt de beslissing vaak bij een ouder die aanvoelt dat er iets niet klopt. Een alomvattend ADHD-beoordeling Er wordt specifiek gezocht naar het stillere, onoplettende profiel, er wordt gebruikgemaakt van gestandaardiseerde input van zowel ouders als leerkrachten, en er worden objectieve metingen zoals de MOXO continue prestatietest toegepast, zodat een diagnose gebaseerd is op bewijs in plaats van op de vraag of een meisje toevallig voldoet aan het luidere, meer bekende beeld van ADHD.
Bij Global Education Testing beoordelen onze onderwijspsychologen studenten wereldwijd op precies dit profiel. Als u uw dochter in dit artikel herkent, Vraag het informatiepakket en de prijsinformatie aan. Om te begrijpen wat een beoordeling inhoudt en hoe een diagnose de weg kan vrijmaken voor ondersteuning.
Alexander Bentley-Sutherland is de CEO van Global Education Testing, de toonaangevende aanbieder van Learning Development Testing, speciaal afgestemd op de internationale en privéschoolgemeenschap wereldwijd.