18 mei Kan een universiteitsstudent alsnog een dyslexiediagnose krijgen en examenaanpassingen aanvragen?
Ja. Een universiteitsstudent kan op elk moment tijdens zijn of haar studie worden gescreend op dyslexie, dyspraxie, dyscalculie, ADHD en andere leerstoornissen. De resultaten van deze screening kunnen leiden tot aanpassingen tijdens examens, waaronder:
- extra tijd bij examens
- begeleide rustpauzes
- een aparte kamer
- gebruik van een tekstverwerker
- vele andere aanpassingen, afhankelijk van de diagnostische bevindingen.
Voor een student die het risico loopt een vak niet te halen of zijn/haar studieplek te verliezen vanwege examenresultaten die niet overeenkomen met zijn/haar werkelijke capaciteiten, kan een nu aangevraagde beoordeling het verschil maken tussen het wel of niet doorgaan met de opleiding.
Een ouder die onlangs contact opnam met Global Education Testing schreef: "Ze is een slim meisje dat is toegelaten tot de medische faculteit en momenteel in haar tweede jaar zit. Ze is dol op de lesstof en heeft dit jaar heel hard gewerkt. Haar eerste jaar was lastig; ze zakte voor één vak, maar haalde het bij een herkansing. Daarna deed ze het redelijk goed op haar tussentijdse examens, maar nu maakt ze zich zorgen dat ze het onderdeel met de korte schriftelijke antwoorden niet goed heeft gemaakt, waardoor ze mogelijk niet verder kan met de opleiding. Het lijkt alsof ze langer over de stof doet dan haar medestudenten. Ze heeft het duidelijk goed genoeg gedaan om toegelaten te worden, maar ze heeft moeite met examens en ik wil er zeker van zijn dat ze geen onbekende aandoening heeft. Haar vader en grootvader hebben dyslexie."
Dit is een van de meest urgente gesprekken die Global Education Testing voert met ouders van universiteitsstudenten. De student is academisch gezien capabel genoeg om toegelaten te zijn tot een competitieve opleiding, werkt hard en haalt desondanks onvoldoende (of zit op het randje van onvoldoende) voor specifieke examenonderdelen, op een manier die niet overeenkomt met zijn of haar potentieel.
Waarom dyslexie en andere leerproblemen vaak pas op de universiteit worden vastgesteld
Een slimme student met dyslexie, dyspraxie, dyscalculie, ADHDOf een combinatie hiervan kan vaak gecompenseerd worden door cognitieve vaardigheden en jarenlange harde arbeid. Deze compensatie helpt de leerling doorgaans door de basisschool, de middelbare school, de A-levels of het IB-diploma, en uiteindelijk de toelating tot de universiteit.
Op de universiteit veranderen de academische eisen op een manier die de onderliggende moeilijkheid vaak voor het eerst aan het licht brengt.
De hoeveelheid leeswerk neemt toe. Universitaire opleidingen, met name geneeskunde, rechten en techniek, vereisen dat studenten aanzienlijke hoeveelheden complexe academische teksten lezen.
Een leerling met een gemiddelde leessnelheid kan de werkdruk op de middelbare school aan, maar kan het lastiger vinden om aan de leeseisen van de universiteit te voldoen.
De opzet van schriftelijke examens verandert. Korte schriftelijke antwoordonderdelen onder tijdsdruk stellen specifieke eisen aan schrijfvaardigheid, werkgeheugen en verwerkingssnelheid.
Een student die de stof begrijpt en mondeling kan uitleggen, kan schriftelijke antwoorden produceren die binnen de beschikbare tijd niet aan hetzelfde niveau voldoen.
De verwachtingen ten aanzien van zelfstandig studeren nemen toe. Zelfstandig lezen, het plannen van herhalingsoefeningen en het beheren van de tijd voor meerdere vakken tegelijk, vraagt meer van de executieve functies van een student dan doorgaans het geval is op de middelbare school. Een student die op school afhankelijk was van externe structuur, kan zelfmanagement op de universiteit lastiger vinden.
Het resultaat is een leerling die het goed deed op de middelbare school, maar nu wisselvallig presteert. Het lesprogramma en de tussentijdse toetsen zijn wellicht sterk, terwijl de schriftelijke examens onder tijdsdruk juist zwakker zijn.
De leerling kan aangeven dat hij of zij langer over de lesstof doet dan leeftijdsgenoten. Dit patroon, met name in combinatie met een familiegeschiedenis van leerproblemen, verdient nader onderzoek door middel van een uitgebreide beoordeling.
Wat de familiegeschiedenis ons vertelt
De ouder van de leerlinge vermeldt dat haar vader en grootvader dyslexie hebben. Dit is klinisch relevant. Dyslexie heeft een sterke genetische component; studies tonen aan dat een kind van een ouder met dyslexie 40 tot 60 procent kans heeft om zelf ook dyslexie te ontwikkelen. De erfelijkheid neemt verder toe wanneer meerdere generaties aan dezelfde kant van de familie getroffen zijn.
Een familiegeschiedenis van dyslexie bij een universiteitsstudent die nu moeite heeft met schriftelijke examens, betekent niet dat de student per definitie dyslexie heeft. Het betekent wel dat de beoordeling expliciet het dyslexieprofiel (fonologische verwerking, leesvloeiendheid, leesnauwkeurigheid, spelling, schriftelijke uitdrukking) moet onderzoeken, naast het bredere klinische beeld.
Een uitgebreide psycho-educatieve beoordeling omvat zowel de dyslexiespecifieke metingen als het bredere beeld van het cognitieve, academische, aandacht- en emotionele functioneren, dat het volledige patroon van sterke punten en moeilijkheden verklaart.
Bij een leerling wiens dyslexie al twintig jaar gemaskeerd wordt door cognitieve vaardigheden, onthult de beoordeling vaak niet alleen de dyslexie zelf, maar ook het bijkomende profiel (ADHD, angststoornis, trage verwerking, zwak werkgeheugen) dat al die jaren onopgemerkt is gebleven.
Wat een uitgebreide beoordeling onderzoekt bij een universiteitsstudent
A uitgebreide psycho-educatieve beoordeling Bij studenten van universiteitsleeftijd worden leeftijdsgebonden meetinstrumenten gebruikt voor cognitief, academisch, aandacht- en emotioneel functioneren. De cognitieve testbatterij maakt gebruik van de Wechsler Adult Intelligence Scale (WAIS) voor studenten van 18 jaar en ouder, waarmee verbaal begrip, perceptueel redeneren, werkgeheugen en verwerkingssnelheid worden gemeten. De academische testbatterij maakt gebruik van de Wechsler Individual Achievement Test (WIAT-III) om lees-, schrijf-, spelling- en rekenvaardigheden te meten en te vergelijken met normen voor volwassenen.
Bij een student die academisch goed heeft gepresteerd tot aan de universiteit, wordt bij de beoordeling gekeken naar de relatie tussen cognitieve vaardigheden en academische prestaties aan de hand van verschillende meetinstrumenten. Een veelvoorkomend patroon bij intelligente studenten met een voorheen ongediagnosticeerde dyslexie is dat ze hogere scores behalen op verbaal begrip en vloeiend redeneren, terwijl ze lagere scores behalen op verwerkingssnelheid en werkgeheugen. Dit patroon kan helpen verklaren waarom een student de leerstof goed begrijpt, maar er langer over doet om deze onder tijdsdruk te verwerken.
De lees- en schrijfvaardigheidsmetingen beoordelen de leesnauwkeurigheid en leesvloeiendheid afzonderlijk, naast spelling en schriftelijke uitdrukking. Sommige leerlingen hebben een gemiddelde leesnauwkeurigheid, maar een ondergemiddelde leesvloeiendheid, wat de prestaties kan beïnvloeden bij examens waarbij veel gelezen moet worden onder tijdsdruk. Ook de schriftelijke uitdrukking onder tijdsdruk kan lager uitvallen dan de mondelinge uitdrukking, wat relevant is voor examens met korte schriftelijke antwoorden.
De aandachtsmetingen (Conners Self-Report, MOXO Continuous Performance Test) onderzoeken aandachtregulatie, impulsiviteit en executieve functies. ADHD-profielen kunnen samengaan met dyslexie bij leerlingen die dit hebben gecompenseerd door middel van cognitieve vaardigheden.
De meetinstrumenten voor emotioneel functioneren (Rotter Incomplete Sentences for Adolescents) onderzoeken angst, stemming en zelfbeeld, die vaak relevant zijn voor leerlingen die te maken hebben met academische druk in combinatie met ongediagnosticeerde leerproblemen.
Het geïntegreerde profiel biedt het gezin, de studiebegeleidingsdienst van de universiteit en de examencommissies het klinische beeld dat ze nodig hebben om ondersteuning te plannen en aanvragen voor aanpassingen te verwerken.
Welke aanpassingen zijn er beschikbaar voor universitaire examens?
De voorzieningen die universiteiten bieden aan studenten met gedocumenteerde leerproblemen verschillen per instelling, maar omvatten doorgaans extra tijd tijdens examens (meestal 25 procent, met de mogelijkheid tot meer tijd indien het diagnostisch profiel dit rechtvaardigt), begeleide rustpauzes, een aparte of kleinere examenruimte, het gebruik van een tekstverwerker, spraak-naar-tekst- of tekst-naar-spraaksoftware, aangepaste papierformaten, een voorlezer of schrijver indien nodig, en toestemming om medicatie in te nemen tijdens examens.
Voor medische en andere beroepsopleidingen kunnen aanpassingen ook gelden voor klinische examens (OSCE's, mondelinge examens), zoals extra voorbereidingstijd, aangepaste communicatievormen of aanpassingen aan de omgeving.
Voor zelfstudie kunnen voorzieningen onder meer bestaan uit toegang tot opgenomen colleges, collegeaantekeningen vooraf, verlenging van deadlines voor opdrachten en toegang tot ondersteunende technologie, zoals leessoftware, software voor het maken van aantekeningen en organisatietools.
In de Verenigde Staten beheren universitaire leerondersteuningsdiensten aanpassingen op grond van de Americans with Disabilities Act (ADA) en Sectie 504 van de Rehabilitation Act, met documentatievereisten waaraan de uitgebreide psycho-educatieve beoordeling moet voldoen.
In Australië, Europa, de GCC-landen en andere internationale bestemmingen bieden universiteiten hun eigen leerondersteuningsdiensten aan met documentatievereisten die in ons rapport direct aan bod komen.
Postdoctorale examens en beroepspraktijk
Een student die tijdens zijn of haar opleiding wordt beoordeeld, krijgt niet alleen toegang tot aanpassingen voor de rest van de opleiding. Hetzelfde rapport ondersteunt postdoctorale medische examens, de MCAT voor studenten die overwegen zich aan te melden bij een Amerikaanse medische faculteit, de USMLE voor klinische praktijk in de Verenigde Staten, de PLAB voor internationale afgestudeerden in de geneeskunde die zich in het VK willen registreren, en vergelijkbare regelgevingsprocedures in andere landen.
Voor studenten in de rechten, techniek, bedrijfskunde en andere professionele opleidingen geldt dezelfde logica. Het rapport ondersteunt de LSAT, de GMAT, de GRE, de advocatenexamens in diverse rechtsgebieden en de examens van beroepsorganisaties voor accountancy, techniek en andere gereguleerde beroepen.
Een gedocumenteerde leerstoornis vormt geen belemmering voor de uitoefening van een medisch of ander beroep. De General Medical Council en vergelijkbare toezichthouders in andere landen erkennen dat artsen met dyslexie, ADHD en andere leerstoornissen veilig hun beroep kunnen uitoefenen met de juiste ondersteuning.
Accepteert de universiteit externe documentatie halverwege de cursus?
Ja. Universiteiten accepteren doorgaans externe psycho-educatieve documentatie van gekwalificeerde beoordelaars, en in de meeste gevallen stelt de eigen studiebegeleidingsdienst van de universiteit geen diagnostische documentatie op. De universiteit werkt met wat de student zelf aanlevert.
De student neemt doorgaans contact op met de studiebegeleidingsdienst van de universiteit met het uitgebreide rapport. Deze dienst vertaalt de klinische bevindingen vervolgens naar specifieke aanpassingen die de universiteit kan bieden voor tentamens, vakken en studieondersteuning. Het proces is goed ingeburgerd. De student hoeft de diagnose niet te onthullen aan academisch personeel, dat deze informatie niet nodig heeft; de aanpassingen worden geregeld via de studiebegeleidingsdienst.
Volgende stappen
Deze ouder heeft het juiste instinct. Een uitgebreide psycho-educatieve beoordeling zou haar familie nu uitsluitsel geven over de vraag of dyslexie, dyspraxie, ADHD of een andere leerstoornis een rol speelt. Het resulterende rapport zou een aanvraag voor aanpassingen aan de universiteit ondersteunen en de student begeleiden tijdens postdoctorale examens en klinische stages.
Gezinnen kiezen Wereldwijde onderwijstesten Omdat we wereldwijd directe toegang bieden tot uitgebreide assessments voor universiteitsstudenten. Gezinnen die een assessment overwegen, kunnen contact met ons opnemen via het familieverwijzingsformulier.
Alexander Bentley-Sutherland is de CEO van Global Education Testing, de toonaangevende aanbieder van Learning Development Testing, speciaal afgestemd op de internationale en privéschoolgemeenschap wereldwijd.