Hayır, henüz çok geç değil. Ortaokul yıllarında yaptırılan psiko-eğitimsel değerlendirme, öğrenci için hala anlamlı sonuçlar doğurmaktadır: yıllarca süren çabayı açıklayan klinik bir tablo, ilerideki yeterlilikler için sınavlara giriş düzenlemelerinin önünü açan bir dokümantasyon paketi ve öğrenciyi kalan okul yıllarında ve sonrasında üniversiteye ve yetişkin yaşamına kadar destekleyen bir plan. Öğrenme farklılığı ne kadar erken tespit edilirse, etrafında destek oluşturmak için o kadar çok zaman olur. Ama ikinci en iyi zaman şimdi..

Global Education Testing ile yakın zamanda iletişime geçen bir veli şunları yazdı: “Oğlumun dispraksi, disleksi ve muhtemelen diskalkuli rahatsızlığı olduğuna inanıyorum. Şimdiye kadar herhangi bir müdahale arayışına girmedim çünkü iyi başa çıkıyor gibi görünüyordu, ancak sınavlara yönelik baskı arttıkça daha da geride kalıyor. Ona uygun değerlendirmeleri ve teşhisi yaptırmamak onun için büyük bir haksızlık olurdu. Uygun desteği almazsa oğlumuz ve geleceği konusunda çok endişeliyiz.”

Bu, Global Education Testing'in ergenlik çağındaki öğrencilerin velileriyle en sık yaptığı konuşmalardan biridir.

Genç birey, yıllarca bilişsel yetenekleri, sıkı çalışması ve destekleyici ailesi sayesinde bu eksikliği telafi etmiştir. Bu telafi ilkokul ve ortaokulun ilk yıllarında işe yaramış, ancak GCSE, IGCSE, IB Orta Yıllar veya A Seviyesi sınavlarının gereklilikleri devreye girdiğinde etkisini yitirmiştir.

Durumu idare edebilen çocuk şimdi gözle görülür şekilde zorlanıyor ve aile, daha önce harekete geçmeleri gerekip gerekmediğini merak ediyor.

Zeki çocukların sınav baskısı başlayana kadar neden sıklıkla gözden kaçtığı

Disleksi, dispraksi, diskalkuli, DEHB veya bunların herhangi bir kombinasyonuna sahip olup aynı zamanda güçlü bilişsel yeteneğe sahip bir öğrenci, altta yatan öğrenme farklılıklarını yıllarca gizleyebilir. Bu gizleme bilinçsiz ve yorucudur. Birey, aynı işi daha kolay bulan sınıf arkadaşlarından iki kat daha fazla çalışarak bunu telafi eder.

Bu telafi yöntemi ilkokulda işe yarar çünkü akademik talepler hala yönetilebilir düzeydedir. Genellikle ortaokulun başlarında da işe yarar çünkü branş öğretmenleri içeriği hala yoğun bir şekilde desteklemektedir. Ancak GCSE, IGCSE, IB MYP, A Level, IB Diploma, SAT veya AP sınavlarına hazırlık sürecinde, talepler parlak çocuğun telafi edemeyeceği şekilde değiştiği için bu telafi yöntemi başarısız olmaya başlar.

Okuma yükü, sözel telafi hızının ötesine geçer. Yazılı çıktı, dispraksi veya disgrafi sorunu olan bir çocuğun daha çok çalışarak karşılayamayacağı bir hacim ve kalitede gereklidir. Zaman sınırlı sınav koşullarında matematiksel muhakeme, hesap makinesi destekli ödevlerin asla yapamadığı bir şekilde disleksiyi ortaya çıkarır.

Birden fazla dersin paralel olarak ele alınması, DEHB veya yürütücü işlev bozukluğu olan bir çocuğun çalışma belleğini aşar. Lise son sınıf eğitimindeki bağımsız çalışma beklentileri, daha önce ebeveynler, öğretmenler ve daha kısa ödevlerle telafi edilen organizasyon, planlama ve zaman yönetimi zayıflıklarını ortaya çıkarır.

Başa çıkabilen öğrenci birdenbire boğulmaya başlıyor. Ebeveynler geriye dönüp baktıklarında, belirtilerin yıllardır ortada olduğunu fark ediyorlar. Suçluluk duygusu gerçek ve anlaşılabilir. Ancak doğru tepki, kaçırılan yıllara takılıp kalmak değil. Doğru tepki, şimdi değerlendirme yapmak, gerçekte neler olup bittiğini belirlemek ve önümüzdeki yıllar için doğru desteği sağlamaktır.