18 می وقتی اختلال ریاضی خفیف، رفتار در مدرسه را توضیح نمیدهد
دخترم اختلال ریاضی خفیف دارد و حالا در مدرسه نمره قبولی در آزمونهای رفتاری میگیرد.
وقتی والدینی درباره فرزندی مثل میا برای ما مینویسند (نام برای حفظ حریم خصوصی تغییر کرد) ، این پیام اغلب با جملهای مانند این شروع میشود: «او شروع به جمعآوری نکات رفتاری زیادی در مدرسه کرده است و بنابراین میخواهم از او آزمایش بگیرم.»
آنچه در ادامه میآید معمولاً توصیفی است که کاملاً با واقعیت جور در نمیآید. «او در بیشتر مباحث مطمئن است اما در ریاضی مشکل دارد، در سال پنجم نمراتش در آزمون اختلال حساب کمی ضعیف بود و بنابراین ما یک معلم خصوصی برایش گرفتیم. این در ذات او نیست، اما به نظر میرسد که اغلب در کلاس غرق در مشکلات است و برای اینکه به توجه فوری نیاز داشته باشد، منتظر کمک معلم میماند. او همچنین در مورد این واقعیت صحبت میکند که فکر میکند مشکلات خشم دارد که به نظر میرسد وقتی در محیطش غرق میشود، خودش را نشان میدهد.»
و بعد بخشی که اغلب در ایمیلها پنهان میشود اما از همه مهمتر است. «او دختری فوقالعاده، دوستداشتنی و بامزه است. او در مدرسه محبوب است و هر روز میخواهد به مدرسه برود.»
این کودکی است که سیستم نیمی از وجودش را توضیح داده است. تشخیص اختلال ریاضی خفیف از سال پنجم، مشکل ریاضی او را توضیح میدهد. بقیه موارد را توضیح نمیدهد. نکات رفتاری، ناتوانی در صبر کردن، غرق شدن در مشکلات، و خشمی که او شروع به ابراز آن در خودش کرده است. در آزمون آموزش جهانی، ما اغلب این ارائه را میبینیم. این معمولاً به این معنی است که ارزیابی اول یک قطعه از پازل را پیدا کرده است، اما کل تصویر را پیدا نکرده است.
وقتی نقاط رفتاری پس از تشخیص یادگیری شروع به ظاهر شدن میکنند، به چه معناست؟
غربالگری اختلال ریاضی خفیف در سال پنجم اطلاعات مفیدی است. این غربالگری اطلاعات دقیقی در مورد نحوه پردازش اطلاعات عددی توسط کودک به شما میدهد. اما چیزی در مورد توجه، کنترل تکانه، تنظیم عاطفی، بار حسی یا عملکرد اجرایی به شما نمیگوید.
وقتی نقاط رفتاری در کودکی که از قبل تشخیص جزئی دارد، شروع به جمع شدن میکند، تقریباً همیشه نشانهای است که چیز دیگری در کنار مشکل شناسایی شده در حال وقوع است. رفتار از ناکجاآباد نمیآید. این پایان مرئی یک فرآیند نامرئی است. کودکی که ناگهان در حال جمعآوری نقاط است، معمولاً مدتها قبل از اینکه کسی چیزی در دفترچه رفتار بنویسد، در درون خود درگیر بوده است.
طبق تجربه ما، رایجترین توضیح برای این الگو این است که یک بیماری همزمان در دور اول ارزیابی از قلم افتاده است. غربالگریهای مدرسهای برای تشخیص موارد خاص طراحی شدهاند. آنها ارزیابیهای کامل روانآموزشی نیستند. آنها میتوانند بدون آزمایش توجه، حافظه کاری، سرعت پردازش، اضطراب یا ویژگیهای طیف اوتیسم، یک اختلال ریاضی خفیف را شناسایی کنند. غربالگری مدرسه کار خود را انجام داد. فقط برای بررسی بقیه موارد طراحی نشده بود.
چرا او به توجه فوری نیاز دارد و برای منتظر ماندن برای کمک در کلاس تقلا میکند؟
والدین با دقت آن را توصیف میکنند. «به نظر میرسد که او اغلب در کلاس غرق در استرس است و برای اینکه معلم به توجه فوری نیاز داشته باشد، منتظر کمک میماند.»
عبارت «نیاز به توجه فوری» عبارت معناداری است. در ارزیابی روانشناسی تربیتی، این مورد در زیرشاخه کنترل تکانه و تحمل ناکامی قرار میگیرد. هر دو حوزههای اصلی تنظیم توجه هستند. هر دو مستقیماً با استفاده از ابزارهای بالینی آزمایش میشوند.
کودکی که واقعاً نمیتواند صبر کند، کسی که نمیتواند فاصله بین نیاز به کمک و دریافت آن را تحمل کند، یکی از ویژگیهای کلاسیک بیتوجهی یا ترکیبی از مشکلات توجه را نشان میدهد. این امر به ویژه در دختران رایج است، جایی که علائم مخربتر کمبود توجه اغلب توسط مهارتهای اجتماعی، سازگاری و تمایل به خشنود کردن پنهان میشوند. دخترانی که مشکلات توجه دارند، معمولاً در مدرسه ابتدایی غایب هستند. آنها گاهی اوقات زمانی شناسایی میشوند که رفتار در سال پنجم یا ششم شروع به بروز میکند، اغلب تقریباً همزمان با تغییر نیازهای تحصیلی از یادگیری خواندن به خواندن برای یادگیری.
توضیح رایج دیگر برای «نیاز به توجه فوری»، اضافه بار حسی یا عاطفی است. کودکی که از سر و صدای کلاس درس، پیچیدگیهای اجتماعی یا گذارها کلافه میشود، میتواند همان رفتار قابل مشاهده کودکی را نشان دهد که مشکلات توجه دارد. این دو اغلب با هم رخ میدهند. تمایز قائل شدن بین آنها مهم است زیرا مداخلات متفاوت هستند.
وقتی کودکی میگوید فکر میکند مشکلات خشم دارد، منظورش چیست؟
این جملهای است که در پیام والدین با دقت بیشتری میخوانیم. «او همچنین در مورد این واقعیت صحبت میکند که فکر میکند مشکلات خشم دارد که به نظر میرسد زمانی اتفاق میافتد که در محیط اطرافش غرق میشود.»
دو نکته برجسته است. اول اینکه، کودک خودش آن را نامگذاری میکند. او متوجه حالت درونی خود شده و سعی کرده است برچسبی به آن بزند. این سطح از خودآگاهی در یک کودک دبستانی غیرمعمول است. این به ما میگوید که او متفکر و سخنور است. همچنین به ما میگوید که او نگران خودش است.
دوم، والدین به طور دقیق عامل محرک را مشاهده کردهاند. خشم تصادفی نیست. وقتی او در محیط خود غرق میشود، به وجود میآید. این خشم به عنوان یک ویژگی شخصیتی نیست. این یک اختلال تنظیم هیجانی در پاسخ به بار نظارتی است که کودک نمیتواند آن را مدیریت کند.
کودکان به ندرت مشکلات خشم را به عنوان یک مشکل اصلی دارند. خشم در کودکان تقریباً همیشه یک پاسخ ثانویه به چیز دیگری است. اضطراب، غرق شدن در مشکلات، بار حسی، ناامیدی از انجام کاری که نمیتوانند آن را انجام دهند، پریشانی اجتماعی یا خستگی مفرط ناشی از کنترل اوضاع در مدرسه. وقتی کودکی میگوید: «فکر میکنم مشکلات خشم دارم»، معمولاً رفتاری را توصیف میکند که نمیتواند برای خودش توضیح دهد. وظیفه ارزیابی، یافتن توضیح است.
در گزارشهایمان از مقیاس تجدیدنظر شده اضطراب و افسردگی کودکان و مصاحبه بالینی مستقیم برای ترسیم لایه عاطفی زیرین علائم رفتاری استفاده میکنیم. ما هنوز کودکی را که واقعاً خشم را به عنوان تشخیص اولیه داشته باشد، ندیدهایم. ما کودکان زیادی را دیدهایم که چیز دیگری داشتهاند.
ارزیابی آزمون جهانی آموزش به چه مواردی میپردازد؟
ارزیابیهای ما توسط روانشناسان آموزشی ثبتشده در HCPC انجام میشود. ثبت نام به این معنی است که روانشناسان ما مطابق با استانداردهای حرفهای لازمالاجرا هستند. گزارشهای ما در سطح بینالمللی شناخته شده و توسط هیئتهای ممتحن اصلی از جمله IB، کمبریج، Edexcel و College Board پذیرفته میشوند.
برای کودکی که تصویر شرح داده شده در این مقاله را نشان میدهد، مجموعه آزمونها معمولاً شامل مقیاس هوش وکسلر برای کودکان، ویرایش پنجم (WISC-V) برای بررسی کامل مشخصات شناختی شامل حافظه کاری و سرعت پردازش، آزمون پیشرفت فردی وکسلر، ویرایش سوم (WIAT-3) برای سنجش پیشرفت در تمام زمینههای تحصیلی از جمله نگاهی دقیقتر به تصویر ریاضی نسبت به آنچه غربالگری مدرسه میتواند ارائه دهد، مقیاسهای رتبهبندی کانرز و SNAP برای توجه و کنترل تکانه، مقیاس تجدیدنظر شده اضطراب و افسردگی کودکان (RCADS) برای بررسی تصویر عاطفی و اقدامات اضافی برای عملکرد اجرایی، پردازش حسی و در صورت لزوم، ویژگیهای طیف اوتیسم است.
نتیجه، گزارشی است که کل کودک را توضیح میدهد. نه فقط ریاضیات. نه فقط رفتار. ارتباط بین آنها، محرکهای اساسی و توصیههای عملی که مدرسه میتواند اجرا کند.
چه اهمیتی دارد که طبق گزارشها، اطرافش پر از بچه باشد؟
والدین نکتهی دقیقی را مطرح میکنند. «به نظر میرسد میا در درک اینکه چرا نکات رفتاری به یادگیری او کمکی نمیکنند، مشکل دارد. او در کلاسی که در آن است، توسط دانشآموزانی که نمرات خوبی کسب کردهاند احاطه شده است و بنابراین تصور میکند که این طبیعی است. من در حال همکاری با مدرسه هستم تا این تفسیر را اصلاح کنم.»
این یکی از مهمترین اطلاعات در این تحقیق است و والدین قبلاً این پویایی را به درستی شناسایی کردهاند.
کودکان حس طبیعی بودن خود را از محیط اطرافشان شکل میدهند. اگر گروه همسالان جایی باشد که نکات رفتاری در آن روتین باشند، کودک آنها را به عنوان وجه مشترک اجتماعی تلقی میکند نه به عنوان بازخورد. عملکرد اصلاحی نکات از بین میرود. کودک دیگر آنها را به عنوان اطلاعات تلقی نمیکند و شروع به تجربه آنها به عنوان هویت میکند. «من یکی از کودکانی هستم که امتیاز میگیرم» به یک خودپنداره تبدیل میشود که کنار گذاشتن آن بسیار دشوار است.
این مهم است زیرا هویت چسبنده است. هر چه کودک مدت طولانیتری هویتی را با خود حمل کند، بیشتر رفتارش را شکل میدهد. کودکی که تصمیم میگیرد جزو کودکان بدرفتار است، شروع به رفتار متناسب با آن میکند. سیستم مدرسه با دادن امتیازهای بیشتر، هویت را تقویت میکند. این چرخه خودپایدار میشود.
والدین حق دارند که بخواهند این تفسیر را اصلاح کنند. سریعترین راه برای قطع این چرخه، ارائه توضیحی متفاوت و دقیقتر به کودک از آنچه در حال رخ دادن است، است. یک ارزیابی مناسب، این توضیح را ارائه میدهد. این کار، مشکل را از هویت جدا میکند. به کودک به وضوح میگوید که مغز او به شیوهای خاص کار میکند و این رفتارها پاسخی به آن است، نه یک نقص شخصیتی.
آیا ممکن است بیماری دیگری فراتر از تشخیص دیسکالکولی خفیف وجود داشته باشد؟
بله. این دقیقاً همان سوالی است که باید پرسید و دقیقاً همان چیزی است که یک ارزیابی جامع برای پاسخ به آن طراحی شده است.
شایعترین شرایطی که در کنار اختلال ریاضی خفیف، در کودکی که اکنون تصویری را که این والدین توصیف کردهاند نشان میدهد، وجود دارد، شامل موارد زیر است.
کمبود توجه، به ویژه ارائه ترکیبی یا بیتوجهی. دشواری انتظار، غرق شدن در کار، عصبانیت وقتی محیط بیش از حد شلوغ میشود، و نکات رفتاری، همگی با این الگو مطابقت دارند.
ضعف حافظه فعال، که ریاضیات را دشوارتر از آن چیزی میکند که اختلال حساب به تنهایی توضیح میدهد، و همچنین باعث بروز علائم رفتاری در کلاس میشود زیرا کودک نمیتواند دستورالعمل معلم را به اندازه کافی در ذهن نگه دارد تا بر اساس آن عمل کند.
تفاوتهای پردازش حسی، که میتواند فشار محیطی و الگوی محرک خشم را توضیح دهد.
اضطراب، به ویژه اشکال درونیتر آن که اغلب در دختران محبوب و دارای توانایی اجتماعی وجود دارد که سخت تلاش میکنند تا در طول روز مدرسه مشکلات خود را پنهان کنند و سپس آن را در خانه رها کنند.
مشخصات طیف اوتیسم، به ویژه در دخترانی که از نظر اجتماعی خونگرم و از نظر کلامی توانمند هستند، اغلب نادیده گرفته میشود. محبوبیت و تمایل به رفتن به مدرسه این موضوع را رد نمیکند. این موارد کاملاً با تظاهرات زنان مطابقت دارند.
نکته این نیست که هیچکدام از اینها جواب باشد. نکته این است که هر کدام از آنها، یا ترکیبی از آنها، تصویری را که والدین توصیف میکنند، بهتر از اختلال ریاضی خفیف به تنهایی توضیح میدهد. یک ارزیابی مناسب مشخص میکند که کدام یک مناسب است.
بعدش چکار کنم؟
اگر توصیفات این مقاله با فرزند شما مطابقت دارد، مفیدترین قدم بعدی ارزیابی صحیح اوست. تشخیص اختلال ریاضی خفیف اطلاعات واقعی است، اما هرگز تمام داستان نخواهد بود. نکات رفتاری، دستپاچگی، خشمی که او در خودش تشخیص داده است، مشکل انتظار در کلاس، همه بخشی از یک الگوی بزرگتر هستند که غربالگری اول برای بررسی آن طراحی نشده بود.
هزینه ارزیابی پایه ما ۲۶۵۰ یورو است، و معادلهای ارزی محلی برای خانوادههای ساکن اروپا، خاورمیانه و شمال آفریقا، جنوب شرقی آسیا، آفریقا و ایالات متحده موجود است.
با Global Education Testing تماس بگیرید. ما شخصاً پاسخ خواهیم داد، سوالات درست خواهیم پرسید و توضیح خواهیم داد که ارزیابی برای فرزند شما شامل چه مواردی خواهد بود.
الکساندر بنتلی-ساترلند، مدیر عامل تست آموزش جهانی، ارائه دهنده پیشرو تست توسعه یادگیری است که به طور خاص برای جامعه مدارس بین المللی و خصوصی در سراسر جهان طراحی شده است.