08 Ιουνίου Γιατί τα κορίτσια με ΔΕΠΥ συχνά παραβλέπονται
Τα κορίτσια με ΔΕΠΥ διαγιγνώσκονται πολύ λιγότερο συχνά από τα αγόρια και συνήθως χρόνια αργότερα, επειδή συχνότερα έχουν την κυρίως απροσεξία, η οποία είναι πιο ήσυχη και πιο εύκολο να παραβλεφθεί από την αναστατωτική, υπερκινητική συμπεριφορά που τα σχολεία τείνουν να επισημαίνουν.
Σε κοινοτικές μελέτες, τα αγόρια διαγιγνώσκονται περίπου δύο φορές πιο συχνά από τα κορίτσια, ωστόσο η έρευνα δείχνει ολοένα και περισσότερο ότι αυτό το χάσμα αντανακλά την υποαναγνώριση και όχι μια πραγματική διαφορά στη συχνότητα με την οποία επηρεάζονται τα κορίτσια. Το αποτέλεσμα είναι μια γενιά έξυπνων, ικανών κοριτσιών που αγωνίζονται σιωπηλά, συχνά μέχρι την εφηβεία ή την ενήλικη ζωή τους, πριν καν κάποιος σκεφτεί να κοιτάξει.
Γιατί η ΔΕΠΥ δεν παρατηρείται στα κορίτσια;
Η ΔΕΠΥ δεν εντοπίζεται στα κορίτσια κυρίως επειδή η πάθηση ορίστηκε για πρώτη φορά γύρω από τη συμπεριφορά των υπερκινητικών αγοριών και το ένστικτο για την εντοπιοποίησή της εξακολουθεί να είναι στρεβλό προς αυτή την κατεύθυνση.
Τα κορίτσια παρουσιάζουν συχνότερα συμπτώματα απροσεξίας που δεν διαταράσσουν την τάξη, επομένως οι γονείς, οι δάσκαλοι, ακόμη και οι κλινικοί γιατροί, είναι λιγότερο πιθανό να τα αναγνωρίσουν ή να παραπέμψουν ένα κορίτσι για αξιολόγηση.
Αρκετοί παράγοντες επιδεινώνουν το πρόβλημα. Για το μεγαλύτερο μέρος του περασμένου αιώνα, οι παραπομπές σε κλινικές αφορούσαν συντριπτικά υπερκινητικά αγόρια και τα πρώτα διαγνωστικά κριτήρια βασίστηκαν σε αυτά τα δεδομένα. Η αναλογία αγοριών προς κορίτσια που εξετάζονται σε κλινικές έχει μειωθεί από περίπου... 25:1 έως περίπου 3:1 καθώς η ευαισθητοποίηση έχει αυξηθεί, ενώ στον γενικό πληθυσμό η αναλογία είναι πιο κοντά στο 2:1.
Αυτή η μείωση του χάσματος αποτελεί από μόνη της απόδειξη ότι τα κορίτσια παραβλέπονταν. Η προκατάληψη παραπομπής παίζει επίσης ρόλο: μελέτες διαπιστώνουν σταθερά ότι οι γονείς, οι δάσκαλοι και οι επαγγελματίες είναι... πιο πιθανό να παρατηρήσουν και να παραπέμψουν αγόρια από κορίτσια με τις ίδιες υποκείμενες δυσκολίες.
Τα δεδομένα του CDC τοποθετούν τα ποσοστά διαγνωσμένων κρουσμάτων σε περίπου 13% για αγόρια και 6% για κορίτσιαΚαι μέχρι να ενημερωθούν τα κριτήρια, η απαίτηση τα συμπτώματα να εμφανίζονται πριν από την ηλικία των επτά ετών απέκλειε πολλά κορίτσια με απροσεξία, των οποίων οι δυσκολίες εμφανίστηκαν μόνο καθώς αυξάνονταν οι σχολικές απαιτήσεις.
Πώς διαφέρει η ΔΕΠΥ σε κορίτσια και αγόρια;
Η βασική διαφορά είναι η κατεύθυνση. Τα αγόρια με ΔΕΠΥ τείνουν να εξωτερικεύουν τις δυσκολίες τους μέσω ορατής υπερκινητικότητας και παρορμητικότητας που διαταράσσουν την τάξη και οδηγούν σε έγκαιρη παραπομπή, ενώ τα κορίτσια συχνότερα εσωτερικεύουν τις δικές τους ως απροσεξία, άγχος και αυτοκατηγορία που περνούν απαρατήρητα.
Ένα αγόρι που δεν μπορεί να καθίσει ακίνητο, βγάζει γρήγορα απαντήσεις και διακόπτει ένα μάθημα είναι δύσκολο να αγνοηθεί, γι' αυτό και επισημαίνεται νωρίς. Ένα κορίτσι που χάνει σιωπηλά την αίσθηση των οδηγιών, παρασύρεται και ξεχνά την εργασία της, απορροφά τη δυσκολία εσωτερικά και αυτή ερμηνεύεται ως ντροπαλότητα, ονειροπόληση ή απροσεξία. Τα κορίτσια είναι επίσης πιο πιθανό να λάβουν τη διάγνωση της κυρίως απροσεξίας, ενώ τα αγόρια πιο συχνά τη διάγνωση της υπερκινητικότητας-παρορμητικότητας.
Δεν πρόκειται για κορίτσια που έχουν μια ηπιότερη εκδοχή της ΔΕΠΥ. Πρόκειται για μια διαφορετική και πολύ λιγότερο αναγνωρίσιμη έκφραση της ίδιας πάθησης.
Η παγίδα της μάσκας: γιατί τα έξυπνα κορίτσια περνούν απαρατήρητα
Πολλά κορίτσια με ΔΕΠΥ συγκαλύπτουν τις δυσκολίες τους δουλεύοντας πολύ πιο σκληρά από τους συνομηλίκους τους για να συμβαδίσουν, κάτι που κρύβει το πρόβλημα μέχρι που ο φόρτος εργασίας τελικά ξεπεράσει την ικανότητά τους να αντισταθμίσουν την αρνητική επίδραση, συχνά στο γυμνάσιο ή ενόψει των δημόσιων εξετάσεων.
Ένα ικανό κορίτσι μπορεί να διατηρήσει την ισορροπία του κατά τη διάρκεια των πρώτων σχολικών χρόνων με απόλυτη προσπάθεια: ελέγχοντας τα πάντα, ξαναγράφοντας τις εργασίες, ξενυχτά, βασιζόμενο σε ρουτίνες. Οι ερευνητές περιγράφουν αυτό το είδος αντιστάθμισης και καμουφλάζ ως έναν από τους κύριους λόγους για τους οποίους τα κορίτσια διαγιγνώσκονται αργά.
Η παγίδα είναι ότι η μάσκα θεωρείται λανθασμένα ως αντιμετώπιση. Φαίνεται ότι τα καταφέρνει, επομένως κρίνεται ότι δεν χρειάζεται βοήθεια, ακόμα και όταν η προσπάθεια την εξαντλεί σιωπηλά. Όταν αυξάνονται οι απαιτήσεις, με περισσότερα μαθήματα, μεγαλύτερες εξετάσεις και περισσότερη ανεξάρτητη εργασία, η στρατηγική σταματά να λειτουργεί. Αυτό που μπορεί να μοιάζει με ξαφνική παρακμή σε ένα έφηβο κορίτσι είναι συχνά χρόνια αδιάγνωστης ΔΕΠΥ που τελικά την καλύπτουν.
Πώς εμφανίζεται η ΔΕΠΥ στα κορίτσια και ποια είναι τα σημάδια που πρέπει να προσέξετε;
Η ΔΕΠΥ στα κορίτσια τείνει να μοιάζει με έλλειψη προσοχής, αποδιοργάνωση και συναισθηματική ευαισθησία και όχι με εμφανή υπερκινητικότητα. Τα σημάδια είναι πραγματικά, αλλά είναι ήσυχα, γι' αυτό και τόσο συχνά παρερμηνεύονται ως προσωπικότητα και όχι ως μια αναγνωρίσιμη, υποφερτή πάθηση.
Τα συνηθισμένα σημάδια ΔΕΠΥ στα κορίτσια περιλαμβάνουν:
- Ονειροπόληση, αποστασιοποίηση ή φαινομενική απώλεια στον δικό της κόσμο
- Δυσκολία στην έναρξη, την οργάνωση και την ολοκλήρωση των σχολικών εργασιών
- Λήθη και συχνή απώλεια αντικειμένων
- Απρόσεκτα λάθη παρά την σαφή ικανότητα
- Πρόβλημα ακολουθώντας τις οδηγίες πολλών βημάτων
- Έντονες συναισθηματικές αντιδράσεις, ευαισθησία στην κριτική ή συχνή υπερκόπωση
- Άγχος, τελειομανία ή ευχαρίστηση των ανθρώπων
- Ομιλητικότητα και διακοπή, καθώς η υπερκινητικότητα στα κορίτσια είναι συχνά λεκτική και κοινωνική
- Ψυχική εξάντληση μετά από μια σχολική μέρα που εξωτερικά φαίνεται συνηθισμένη
- Δυσκολία στη διαχείριση χρόνου, προθεσμιών και μεταβάσεων
Κάθε παιδί εμφανίζει κάποια από αυτά κατά καιρούς. Αυτό που υποδηλώνει ΔΕΠΥ είναι το μοτίβο: συμπτώματα που είναι επίμονα, εμφανίζονται σε περισσότερα από ένα περιβάλλον και ανοίγουν ένα διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ του πόσο σκληρά προσπαθεί ένα κορίτσι και των αποτελεσμάτων που επιτυγχάνει.
Είναι ΔΕΠΥ ή άγχος;
Στα κορίτσια, η ΔΕΠΥ και το άγχος συγχέονται εύκολα και συχνά εμφανίζονται μαζί. Το άγχος είναι συχνά το πρώτο πράγμα που παρατηρούν οι ενήλικες, το οποίο μπορεί να επισκιάσει τη ΔΕΠΥ που κρύβεται από κάτω και να οδηγήσει ένα κορίτσι να λάβει θεραπεία για το σύμπτωμα και όχι για την αιτία.
Χρόνια δυσκολίας να συγκεντρωθούν, ξεχνώντας πράγματα και μένοντας πίσω παρά την πραγματική προσπάθεια είναι πραγματικά αγχωτικά, και πολλά κορίτσια αναπτύσσουν άγχος επιπλέον της μη διαγνωσμένης ΔΕΠΥ. Οι κλινικοί γιατροί ονομάζουν αυτό το διαγνωστικό φαινόμενο επισκίαση: όσο πιο ορατό είναι ανησυχία ή η κακή διάθεση αναγνωρίζεται, ενώ η ΔΕΠΥ που την κρύβει παραβλέπεται ή αρχικά διαγιγνώσκεται λανθασμένα. Μια ολοκληρωμένη Αξιολόγηση ΔΕΠΥ έχει σχεδιαστεί για να διακρίνει τα δύο και να εντοπίζει πότε υπάρχουν και τα δύο, έτσι ώστε η υποστήριξη να στοχεύει στη ρίζα του προβλήματος και όχι μόνο στην επιφάνειά του.
Πόσο κοστίζει μια καθυστερημένη ή μη διάγνωση;
Μια καθυστερημένη ή μη διάγνωση κοστίζει στα κορίτσια χρόνια περιττής προσπάθειας. Κατά μέσο όρο, τα κορίτσια διαγιγνώσκονται με ΔΕΠΥ αρκετά χρόνια αργότερα από τα αγόρια και πολλά δεν αναγνωρίζονται μέχρι την ενηλικίωση, μερικές φορές μόνο αφού αξιολογηθεί το δικό τους παιδί.
Τα στοιχεία είναι δυσοίωνα. Τα κορίτσια διαγιγνώσκονται κατά μέσο όρο περίπου πέντε χρόνια αργότερα από τα αγόρια, και μια μεγάλη πληθυσμιακή μελέτη διαπίστωσε ότι τα κορίτσια και οι γυναίκες ήταν σχεδόν τέσσερα χρόνια μεγαλύτερα από τα αγόρια και τους άνδρες κατά τη στιγμή της διάγνωσης.
Το κόστος δεν είναι μόνο ακαδημαϊκό. Η αποτυχία χρόνο με το χρόνο παρά την πραγματική προσπάθεια διαβρώνει την αυτοπεποίθηση ενός κοριτσιού και χτίζει μια εικόνα του εαυτού του γύρω από την ιδέα ότι είναι τεμπέλα, απρόσεκτη ή απλώς δεν είναι αρκετά έξυπνη, όταν τίποτα από αυτά δεν ισχύει. Η ΔΕΠΥ που δεν αντιμετωπίζεται στα κορίτσια σχετίζεται με υψηλότερα ποσοστά άγχους, κατάθλιψης και χαμηλής αυτοεκτίμησης. Ακόμα και μετά τη διάγνωση, τα κορίτσια ιστορικά ήταν λιγότερο πιθανό να λάβουν θεραπεία από τα αγόρια.
Όσο νωρίτερα εντοπιστεί το απρόσεκτο προφίλ της, τόσο πιο γρήγορα μπορεί ένα κορίτσι να έχει πρόσβαση στην κατάλληλη υποστήριξη και διευκόλυνση, και τόσο πιο γρήγορα μπορεί να καταλάβει ότι οι δυσκολίες της έχουν ένα όνομα και δεν αποτελούν προσωπική αποτυχία.
Πότε πρέπει να εξετάσετε το ενδεχόμενο αξιολόγησης ΔΕΠΥ για την κόρη σας;
Σκεφτείτε μια αξιολόγηση για ΔΕΠΥ όταν ένα ικανό κορίτσι παρουσιάζει συστηματικά χαμηλότερες επιδόσεις σε σχέση με την προσπάθειά του, δυσκολεύεται με την εστίαση και την οργάνωση ή εμφανίζει άγχος παράλληλα με τις ακαδημαϊκές δυσκολίες, ιδιαίτερα όταν αυτά τα μοτίβα επιμένουν τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο.
Στην πράξη, τα σημάδια στα οποία αξίζει να δοθεί προσοχή περιλαμβάνουν ένα επίμονο χάσμα μεταξύ ικανότητας και αποτελεσμάτων, εξάντληση και καταπόνηση από τα συνηθισμένα φόρτα εργασίας, δυσκολία στην έναρξη ή την ολοκλήρωση εργασιών, άγχος που συνδέεται στενά με τις σχολικές απαιτήσεις και μια αισθητή δυσκολία σε ένα σημείο μετάβασης, όπως η έναρξη του γυμνασίου ή η εισαγωγή στις εξετάσεις.
Επειδή τα κορίτσια είναι τα παιδιά που είναι λιγότερο πιθανό να παραπεμφθούν από ένα σχολείο, η απόφαση συχνά βαρύνει έναν γονέα που απλώς διαισθάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά. Ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα Αξιολόγηση ΔΕΠΥ αναζητά συγκεκριμένα το πιο ήσυχο προφίλ απροσεξίας, βασίζεται σε τυποποιημένα στοιχεία τόσο από γονείς όσο και από εκπαιδευτικούς και περιλαμβάνει αντικειμενικές μετρήσεις όπως το τεστ συνεχούς απόδοσης MOXO, έτσι ώστε η διάγνωση να βασίζεται σε στοιχεία και όχι στο αν ένα κορίτσι τυχαίνει να ταιριάζει με την πιο δυνατή, πιο οικεία εικόνα της ΔΕΠΥ.
Στο Global Education Testing, οι εκπαιδευτικοί ψυχολόγοι μας αξιολογούν μαθητές παγκοσμίως ακριβώς για αυτό το προφίλ. Αν αναγνωρίζετε την κόρη σας σε αυτό το άρθρο, ζητήστε το κιτ πληροφοριών και τις τιμές να κατανοήσουν τι περιλαμβάνει μια αξιολόγηση και πώς μια διάγνωση μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για υποστήριξη.
Ο Alexander Bentley-Sutherland είναι ο Διευθύνων Σύμβουλος του Global Education Testing, ο κορυφαίος πάροχος Δοκιμών Ανάπτυξης Μάθησης που έχει σχεδιαστεί ειδικά για τη διεθνή και ιδιωτική σχολική κοινότητα παγκοσμίως.