چگونه آزمون جهانی آموزش این کار را انجام می‌دهد؟

روش‌شناسی آزمون جهانی آموزش از ابتدا بر اساس دانش‌آموز چندزبانه طراحی شده است. این یک ارزیابی استاندارد بریتانیایی یا آمریکایی با اصلاحات پیچیده نیست، بلکه یک ارزیابی کامل روانشناختی-آموزشی است که برای مواردی ساخته شده است که مدارس بین‌المللی خواندن دقیق آنها را دشوار می‌دانند.

پنج چیز در عمل آن را متفاوت می‌کند.

قبل از شروع هرگونه آزمون، سابقه کامل زبان و تحصیلات. قبل از اینکه حتی یک ابزار اجرا شود، ارزیاب تصویر کاملی از زندگی زبانی دانش‌آموز ایجاد می‌کند:

• هر زبانی که دانش‌آموز صحبت می‌کند، با چه کسی و از چه سنی
• زبان آموزش در هر مقطع تحصیلی، به همراه تاریخ هر گذار
• زبان‌هایی که می‌خوانند و می‌نویسند، و در چه سطحی
• هرگونه وقفه در تحصیل یا جابجایی بین برنامه‌های درسی بسیار متفاوت
• پیشینه زبانی خانواده، از جمله هرگونه سابقه مشکل در زبان یا سوادآموزی

این تاریخچه، سندی است که هر نمره‌ای بعداً بر اساس آن تفسیر می‌شود. این همان چیزی است که یک ارزیابی چندزبانه منصفانه را از یک ارزیابی تک‌زبانه که برای یک دانش‌آموز چندزبانه اعمال می‌شود، متمایز می‌کند و مرحله‌ای است که اکثر ارزیابی‌های آماده از آن صرف نظر می‌کنند.

حمله‌ای که با اقدامات منصفانه‌ی زبانی هدایت می‌شود، نه اقدامات تحمیلی زبانی. بیشتر ارزیابی‌های عمومی با واژگان و استدلال کلامی آغاز می‌شوند، دو معیاری که بیشترین آلودگی را به زبان انگلیسی دارند. آزمون جهانی آموزش، ابزارهایی را ارائه می‌دهد که صرف نظر از ظاهر انگلیسی دانش‌آموز، کار می‌کنند:

• استدلال سیال و بصری-فضایی WISC-V و WAIS
• سی‌تی‌او‌پی‌جی-۲ 
• خواندن ناکلمه WIAT و خواندن زمان‌بندی‌شده
• حافظه کاری و سرعت پردازش 
• آزمون عملکرد مداوم MOXO 

معیارهایی که بار انگلیسی دارند، به عنوان انگلیسی خوانده می‌شوند، نه به عنوان توانایی. نمرات شفاهی هنوز هم داده می‌شوند، زیرا حاوی اطلاعات هستند، اما برای آنچه که واقعاً اندازه‌گیری می‌کنند، خوانده می‌شوند: اینکه دانش‌آموز چه مدت انگلیسی یاد گرفته است. شکاف بین استدلال غیرکلامی قوی و نمرات شفاهی ضعیف، در دانش‌آموزی که دو سال سابقه تدریس به زبان انگلیسی دارد، توانایی پایین نیست. این نشانه قابل پیش‌بینی قرار گرفتن در معرض زبان انگلیسی کوتاه‌تر از آن چیزی است که آزمون فرض می‌کند، و این تنها دلیل رایج است که یک دانش‌آموز چندزبانه شایسته توسط یک ارزیابی استاندارد اشتباه خوانده می‌شود.

مدارک زبان اول در کنار آزمون رسمی ارائه می‌شود. مشکلی که هم در زبان اول و هم در زبان دوم خود را نشان می‌دهد، یکی از قوی‌ترین نشانه‌های تشخیصی موجود است. هر جا که امکان‌پذیر و مفید باشد، این شواهد در تصویر گنجانده می‌شوند:

• روایت والدین از وضعیت مطالعه و نوشتن دانش‌آموز در خانه
• کار از یک معلم زبان اول یا معلم محلی
• برای زبان‌هایی که ابزارهای موجود را دارند، آزمون رسمی زبان اول به صورت جداگانه برگزار می‌شود

در جایی که آزمون رسمی زبان اول امکان‌پذیر نیست، که در مورد بسیاری از ترکیب‌های زبانی ارائه شده توسط دانش‌آموزان Global Education Testing صدق می‌کند، تصویر مبتنی بر تاریخچه، وزن تشخیصی واقعی دارد و ارزیاب آموزش دیده است که آن را با اطمینان بخواند، نه اینکه آن را به عنوان فقدان داده‌ها تلقی کند.

سیستم نوشتاری که دانش‌آموز ابتدا با آن آشنا شده است، در نظر گرفته می‌شود. دانش‌آموزی که خواندن را به زبانی شفاف مانند اسپانیایی، ایتالیایی یا آلمانی آموخته است، انتظارات متفاوتی از املای نامنظم انگلیسی دارد تا دانش‌آموزی که خواندن را در یک سیستم مبتنی بر کاراکتر مانند ماندارین یا کانتونی آموخته است. نمره یکسان خواندن انگلیسی در این دو مورد معانی متفاوتی دارد و روانشناسان آزمون جهانی آموزش، نمره را بر اساس املایی که دانش‌آموز از آن شروع کرده است، می‌خوانند، نه بر اساس یک معیار واحد انگلیسی.

چگونه همه چیز با هم ترکیب می‌شود

سپس مشخصات کامل در این لایه‌ها ترکیب می‌شود: امضای زبان-نرمال، تصویر زبان اول، سابقه خانوادگی، سیستم نوشتاری و پاسخ دانش‌آموز به آموزش خوب در طول زمان. تشخیص در این است که آیا آنها موافق هستند یا خیر.

وقتی همه آنها به یک سمت اشاره می‌کنند، تشخیص درست است، صرف نظر از اینکه دانش‌آموز به چه تعداد زبان آموزش دیده باشد. وقتی اینطور نباشد، ارزیاب به صراحت این را می‌گوید، که این امر یک دانش‌آموز چندزبانه توانمند را از برچسبی که به آن نیاز ندارد محافظت می‌کند و به مدرسه مبنای روشنی برای نوع مناسب حمایت می‌دهد.

این بخشی است که اکثر ارزیابی‌های عمومی نمی‌توانند برای یک دانش‌آموز چندزبانه انجام دهند. این همان کاری است که آزمون جهانی آموزش برای انجام آن ساخته شده است.