18 maja Czy student uniwersytetu może otrzymać późną diagnozę dysleksji i dostosowania egzaminu?
Tak. Student może zostać zbadany pod kątem dysleksji, dyspraksji, dyskalkulii, ADHD i innych zaburzeń uczenia się na dowolnym etapie studiów, a uzyskana dokumentacja może umożliwić mu skorzystanie z udogodnień egzaminacyjnych, takich jak:
- dodatkowy czas na egzaminach
- nadzorowane przerwy na odpoczynek
- oddzielny pokój
- korzystanie z edytora tekstu
- wiele innych korekt w zależności od wyników diagnozy
Dla studenta, któremu grozi niezaliczenie przedmiotu lub utrata miejsca na studiach ze względu na wyniki egzaminów, które nie odzwierciedlają jego rzeczywistych umiejętności, zlecona teraz ocena może przesądzić o kontynuacji nauki lub jej utracie.
Jeden z rodziców, który niedawno skontaktował się z Global Education Testing, napisał: „To bystra dziewczyna, która dostała się na studia medyczne i jest obecnie na drugim roku. Uwielbia materiały z kursu i bardzo ciężko pracowała w tym roku. Miała trudny początek pierwszego roku; oblała jeden przedmiot i zdała go w poprawce. Następnie całkiem dobrze poradziła sobie na egzaminach w połowie semestru, ale teraz martwi się, że nie poradziła sobie dobrze z krótką odpowiedzią pisemną, co oznaczałoby, że nie będzie mogła kontynuować nauki. Wydaje się, że przebrnięcie przez materiał zajmuje jej więcej czasu niż jej rówieśnikom. Najwyraźniej poradziła sobie wystarczająco dobrze, aby się dostać, ale ma problemy z egzaminami i chciałbym się upewnić, że nie ma jakiegoś nieznanego problemu. Jej ojciec i dziadek mają dysleksję”.
To jedna z najpilniejszych rozmów, jakie Global Education Testing prowadzi z rodzicami studentów. Student jest wystarczająco uzdolniony akademicko, aby dostać się na konkurencyjny kierunek studiów, ciężko pracuje, a mimo to nie zdaje (lub jest na granicy zera) konkretnych egzaminów w sposób, który nie odpowiada jego potencjałowi.
Dlaczego dysleksja i inne zaburzenia uczenia się często pozostają niezdiagnozowane aż do rozpoczęcia studiów
Bystry student z dysleksja, dyspraksja, dyskalkulia, ADHD, lub dowolna kombinacja tych czynników może często zrekompensować zdolności poznawcze i ciężką pracę przez lata. Ta kompensacja zazwyczaj pozwala uczniowi ukończyć szkołę podstawową, średnią, zdać egzamin A Levels lub uzyskać dyplom IB, a następnie dostać się na studia.
Na uniwersytecie wymagania akademickie zmieniają się w sposób, który często po raz pierwszy ujawnia ukryte trudności.
Wzrasta ilość czytanych tekstów. Studia wyższe, zwłaszcza medyczne, prawnicze i inżynierskie, wymagają od studentów czytania obszernych tomów tekstów akademickich.
Uczeń, którego tempo czytania mieści się w granicach przeciętnych, jest w stanie poradzić sobie z ilością materiału wymaganego w szkole średniej, ale może mieć trudności z dotrzymaniem kroku oczekiwaniom studentów na uniwersytecie.
Formaty egzaminów pisemnych ulegają zmianom. Krótkie odpowiedzi pisemne w ograniczonym czasie stawiają szczególne wymagania w zakresie płynności pisania, pamięci roboczej i szybkości przetwarzania.
Uczeń, który rozumie materiał i potrafi wyjaśnić go ustnie, może w dostępnym czasie udzielić pisemnych odpowiedzi, które nie będą spełniały tego samego standardu.
Rosną oczekiwania dotyczące samodzielnej nauki. Samodzielne czytanie, planowanie powtórek i zarządzanie czasem w ramach wielu przedmiotów jednocześnie wymagają od ucznia większej sprawności wykonawczej niż zazwyczaj w szkole średniej. Uczeń, który w szkole opierał się na zewnętrznych strukturach, może mieć trudności z samodzielnością na studiach.
W rezultacie uczeń, który dobrze radził sobie w szkole średniej, teraz osiąga niestabilne wyniki. Prace zaliczeniowe i ocena ciągła mogą być dobre, podczas gdy pisemne egzaminy czasowe są słabsze.
Uczeń może zgłaszać, że przerobienie materiału zajmuje mu więcej czasu niż rówieśnikom. Warto zbadać ten wzorzec, zwłaszcza w kontekście historii rodzinnej różnic w uczeniu się, przeprowadzając kompleksową ocenę.
Co mówi nam historia rodziny
Rodzic uczennicy wspomina, że jej ojciec i dziadek cierpią na dysleksję. Ma to istotne znaczenie kliniczne. Dysleksja ma silne podłoże genetyczne, a badania wskazują, że dziecko rodzica z dysleksją ma od 40 do 60% szans na jej wystąpienie. Dziedziczność wzrasta dodatkowo, gdy dotknięte są nią kolejne pokolenia w tej samej rodzinie.
Występowanie dysleksji w rodzinie studenta, który ma obecnie trudności z egzaminami pisemnymi, nie oznacza, że student ten na pewno cierpi na dysleksję. Oznacza to, że ocena powinna uwzględniać profil dysleksji (przetwarzanie fonologiczne, płynność czytania, poprawność czytania, ortografię, ekspresję pisemną) w kontekście szerszego obrazu klinicznego.
Kompleksowa ocena psychoedukacyjna uwzględnia zarówno specyficzne dla dysleksji wskaźniki, jak i szerszy obraz funkcjonowania poznawczego, akademickiego, uwagi i emocjonalnego, wyjaśniając pełny wzorzec mocnych i słabych stron.
W przypadku ucznia, którego dysleksja była przez dwadzieścia lat maskowana zaburzeniami poznawczymi, ocena często ujawnia nie tylko samą dysleksję, ale także współwystępujący profil (ADHD, lęk, osłabienie szybkości przetwarzania, osłabienie pamięci roboczej), z którym kompensacja po cichu radziła sobie przez lata.
Co obejmuje kompleksowa ocena studenta uniwersytetu
A kompleksowa ocena psychoedukacyjna U studentów w wieku uniwersyteckim stosuje się odpowiednie do wieku wskaźniki obejmujące funkcje poznawcze, akademickie, uwagi i emocjonalne. Bateria testów poznawczych wykorzystuje Skalę Inteligencji Dorosłych Wechslera (WAIS) dla studentów w wieku 18 lat i starszych, mierząc rozumienie werbalne, rozumowanie percepcyjne, pamięć roboczą i szybkość przetwarzania. Bateria testów akademickich wykorzystuje Test Indywidualnych Osiągnięć Wechslera (WIAT-III) do pomiaru funkcjonowania w zakresie czytania, pisania, ortografii i matematyki w odniesieniu do norm dla dorosłych.
W przypadku studenta, który osiągnął dobre wyniki w nauce aż do momentu podjęcia studiów, ocena uwzględnia związek między zdolnościami poznawczymi a funkcjonowaniem akademickim w oparciu o wiele kryteriów. Częstym wzorcem u bystrych uczniów z niezdiagnozowaną wcześniej dysleksją są wyższe wyniki w zakresie rozumienia werbalnego i płynnego rozumowania, a także niższe wyniki w zakresie szybkości przetwarzania i pamięci roboczej. Ten wzorzec może pomóc wyjaśnić, dlaczego student dobrze rozumie materiał, ale potrzebuje więcej czasu na jego przetworzenie w warunkach ograniczonego czasu.
Pomiary czytania i pisania oddzielnie analizują dokładność i płynność czytania, a także pisownię i ekspresję pisemną. Niektórzy uczniowie wykazują się przeciętną dokładnością czytania, a płynność czytania jest poniżej średniej, co może mieć wpływ na wyniki egzaminów wymagających dużej ilości czytania pod presją czasu. Wypowiedzi pisemne w warunkach ograniczonego czasu mogą również wypadać poniżej ekspresji werbalnej, co jest istotne w przypadku krótkich pisemnych odpowiedzi egzaminacyjnych.
Pomiary uwagi (samoocena Connersa, test MOXO Continuous Performance Test) badają regulację uwagi, impulsywność i funkcje wykonawcze. Profile ADHD mogą współwystępować z dysleksją u uczniów, którzy skompensowali to poprzez zdolności poznawcze.
Narzędzia pomiaru funkcjonowania emocjonalnego (Rotter Incomplete Sentences for Adolescents) badają lęk, nastrój i postrzeganie siebie, które często są istotne dla uczniów radzących sobie z presją edukacyjną w połączeniu z niezdiagnozowanymi trudnościami w uczeniu się.
Zintegrowany profil zapewnia rodzinie, służbom wsparcia edukacyjnego uniwersytetu oraz komisjom egzaminacyjnym obraz kliniczny niezbędny do zaplanowania wsparcia i rozpatrzenia wniosków o udogodnienia.
Jakie udogodnienia w zakresie egzaminów uniwersyteckich są dostępne?
Udogodnienia oferowane studentom z udokumentowanymi odmiennościami w uczeniu się różnią się w zależności od uczelni, ale zazwyczaj obejmują dodatkowy czas na egzaminach (zwykle 25 procent, przy czym wyższy odsetek jest możliwy, gdy profil diagnostyczny to uzasadnia), nadzorowane przerwy na odpoczynek, osobne lub mniejsze pomieszczenie egzaminacyjne, korzystanie z edytora tekstu, oprogramowania do zamiany mowy na tekst lub tekstu na mowę, zmodyfikowane formaty prac pisemnych, obecność lektora lub skryby (w razie potrzeby) oraz zgodę na przyjmowanie leków w trakcie egzaminów.
W przypadku kursów medycznych i innych kursów zawodowych udogodnienia mogą obejmować egzaminy kliniczne (OSCE, egzaminy ustne) i obejmować takie modyfikacje, jak dodatkowy czas na przygotowanie, zmodyfikowane formaty komunikacji lub dostosowania środowiskowe.
W przypadku samodzielnej nauki udogodnienia mogą obejmować dostęp do nagranych wykładów, wcześniejszych notatek z wykładów, przedłużenie terminów oddania prac zaliczeniowych oraz dostęp do technologii wspomagających, w tym oprogramowania do czytania, oprogramowania do robienia notatek i narzędzi organizacyjnych.
W Stanach Zjednoczonych służby zajmujące się wsparciem kształcenia na uniwersytetach zapewniają udogodnienia na mocy ustawy o osobach niepełnosprawnych (ADA) i sekcji 504 ustawy o rehabilitacji, a także wymagają udokumentowania, że kompleksowa ocena psychoedukacyjna spełnia te wymagania.
W Australii, Europie, krajach Rady Współpracy Zatoki Perskiej i innych krajach uniwersytety prowadzą własne usługi wsparcia kształcenia, które wymagają dokumentacji i zostały bezpośrednio omówione w naszym raporcie.
Egzaminy podyplomowe i praktyka zawodowa
Student, który przeszedł ocenę w trakcie studiów, nie tylko zapewnia sobie udogodnienia na resztę studiów. Ten sam raport popiera podyplomowe egzaminy lekarskie, egzamin MCAT dla studentów rozważających aplikację na studia medyczne w USA, egzamin USMLE dla praktyk klinicznych w Stanach Zjednoczonych, egzamin PLAB dla zagranicznych absolwentów medycyny ubiegających się o rejestrację w Wielkiej Brytanii oraz równoważne procedury regulacyjne w innych jurysdykcjach.
W przypadku studentów prawa, inżynierii, biznesu i innych kierunków zawodowych obowiązuje ta sama logika. Raport popiera LSAT, GMAT, GRE, egzaminy adwokackie w wielu jurysdykcjach oraz egzaminy organów zawodowych dla księgowych, inżynierów i innych zawodów regulowanych.
Udokumentowane różnice w uczeniu się nie stanowią bariery w wykonywaniu zawodu lekarza ani innej praktyki zawodowej. General Medical Council (Generalna Rada Lekarska) i równoważne organy regulacyjne w innych jurysdykcjach uznają, że lekarze z dysleksją, ADHD i innymi zaburzeniami uczenia się mogą bezpiecznie wykonywać swój zawód przy zapewnieniu odpowiedniego wsparcia.
Czy uniwersytet zaakceptuje dokumentację zewnętrzną w trakcie studiów?
Tak. Uczelnie rutynowo akceptują zewnętrzną dokumentację psychoedukacyjną od odpowiednio wykwalifikowanych asesorów, a w większości przypadków własne służby wsparcia kształcenia uczelni nie tworzą samodzielnie dokumentacji diagnostycznej. Uczelnia wykorzystuje to, co przynosi student.
Student zazwyczaj zgłasza się do uniwersyteckiego centrum wsparcia nauki z kompleksowym raportem, a centrum tłumaczy wyniki badań klinicznych na konkretne udogodnienia, jakie uniwersytet może zaoferować w zakresie egzaminów, zajęć i wsparcia w nauce. Proces ten jest dobrze ugruntowany. Student nie musi ujawniać diagnozy pracownikom naukowym, którzy nie muszą o niej wiedzieć; udogodnienia są administrowane przez centrum wsparcia nauki.
Następne kroki
Ta matka ma dobry instynkt. Kompleksowa ocena psychoedukacyjna pozwoliłaby jej rodzinie ustalić, czy dysleksja, dyspraksja, ADHD lub inne zaburzenia uczenia się są częścią problemu, a uzyskany raport posłużyłby do złożenia wniosku o udogodnienia na uniwersytecie i umożliwiłby studentowi udział w egzaminach podyplomowych i praktykach klinicznych.
Rodziny wybierają Testowanie edukacji globalnej Ponieważ zapewniamy natychmiastowy dostęp do kompleksowych ocen dla studentów uniwersytetów na całym świecie. Rodziny rozważające ocenę mogą się z nami skontaktować za pośrednictwem formularz skierowania rodzinnego.
Alexander Bentley-Sutherland jest dyrektorem generalnym Global Education Testing, wiodącego dostawcy testów rozwijających umiejętności uczenia się, dostosowanych specjalnie do potrzeb społeczności szkół międzynarodowych i prywatnych na całym świecie.