04 Mar ການປະຕິບັດຕາມຄໍາແນະນໍາແມ່ນຍາກສໍາລັບລູກຂອງຂ້ອຍ - ມັນອາດຈະເປັນບັນຫາການຮຽນຮູ້ບໍ?

ສໍາລັບພໍ່ແມ່ຫຼາຍຄົນ, ຫນຶ່ງໃນລັກສະນະທີ່ຫນ້າເສົ້າໃຈທີ່ສຸດຂອງຊີວິດປະຈໍາວັນແມ່ນການບອກລູກຂອງພວກເຂົາເລື້ອຍໆວ່າ "ກຽມພ້ອມສໍາລັບການນອນ", "ເຮັດຄວາມສະອາດຫ້ອງຂອງເຈົ້າ," ຫຼື "ເຮັດການບ້ານຂອງເຈົ້າໃຫ້ແລ້ວ", ພຽງແຕ່ຈະພົບກັບການເບິ່ງເປົ່າຫຼືວຽກງານທີ່ສໍາເລັດເຄິ່ງຫນຶ່ງ. ເຈົ້າອາດຈະຄິດວ່າຕົນເອງຄິດວ່າ, "ລູກຂອງຂ້ອຍພຽງແຕ່ບໍ່ຟັງ, ຫຼືມີສິ່ງອື່ນເກີດຂຶ້ນບໍ?" ໃນຂະນະທີ່ການລືມໃນບາງຄັ້ງຄາວ ຫຼືຄວາມຫຼົງໄຫຼເປັນເລື່ອງປົກກະຕິຂອງໄວເດັກ, ການຕໍ່ສູ້ທີ່ສອດຄ່ອງກັນກັບການປະຕິບັດຕາມທິດທາງສາມາດຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງສິ່ງທ້າທາຍທີ່ເລິກເຊິ່ງກວ່າ. ສິ່ງທ້າທາຍເຫຼົ່ານີ້ອາດຈະລວມເຖິງບັນຫາການຮຽນຮູ້, ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນຄວາມສົນໃຈ, ຫຼືຈຸດອ່ອນໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງການບໍລິຫານທີ່ຂັດຂວາງຄວາມສາມາດໃນການປຸງແຕ່ງ ແລະ ການປະຕິບັດຄໍາແນະນໍາຂອງເດັກ.
ເປັນຫຍັງການປະຕິບັດຕາມທິດທາງຈຶ່ງສຳຄັນ
ພໍ່ແມ່ມັກຈະເຫັນຄວາມສາມາດທີ່ຈະເຮັດຕາມທິດທາງເປັນທັກສະຊີວິດຂັ້ນພື້ນຖານ, ແຕ່ມັນຫຼາຍກວ່າການເຮັດຕາມຄຳບອກເລົ່າ. ມັນກ່ຽວກັບການເຂົ້າໃຈ, ຮັກສາ, ແລະປະຕິບັດຂໍ້ມູນໃນລັກສະນະທີ່ມີໂຄງສ້າງ. ໃນໂຮງຮຽນ, ການປະຕິບັດຕາມຄໍາແນະນໍາແມ່ນສໍາຄັນສໍາລັບທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຈາກການເຮັດສໍາເລັດການມອບຫມາຍໄປຫາກົດລະບຽບທາງສັງຄົມ. ຢູ່ເຮືອນ, ມັນສາມາດມີອິດທິພົນຕໍ່ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງຈາກວຽກເຮືອນຈົນເຖິງການອະນາໄມສ່ວນຕົວ. ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ, ເດັກນ້ອຍທີ່ຕໍ່ສູ້ກັບການປະຕິບັດຕາມທິດທາງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງອາດຈະປະສົບກັບຄວາມອຸກອັ່ງ, ຄວາມນັບຖືຕົນເອງຕໍ່າລົງ, ແລະຂັດແຍ້ງກັບເພື່ອນມິດຫຼືຜູ້ມີອໍານາດ.
ການແຊກແຊງເບື້ອງຕົ້ນແມ່ນສໍາຄັນ
ການຄົ້ນຄວ້າສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າໃນເວລາທີ່ ເດັກນ້ອຍໄດ້ຮັບການຊ່ວຍເຫຼືອໄວກ່ວາຕໍ່ມາ, ພວກເຂົາເຈົ້າມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະເອົາຊະນະຫຼືຊົດເຊີຍສໍາລັບສິ່ງທ້າທາຍຂອງເຂົາເຈົ້າ, ດັ່ງນັ້ນການປັບປຸງປະສົບການທາງວິຊາການແລະສັງຄົມຂອງເຂົາເຈົ້າ. ຖ້າຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຂອງລູກຂອງທ່ານຕໍ່ກັບການປະຕິບັດຕາມທິດທາງແມ່ນຍັງຄົງຄ້າງ ແລະແຜ່ຂະຫຍາຍໄປທົ່ວບ້ານ, ໂຮງຮຽນ, ແລະສັງຄົມ, ອັນນີ້ອາດຈະເປັນຕົວຊີ້ບອກເບື້ອງຕົ້ນຂອງບັນຫາການຮຽນຮູ້ ຫຼືຄວາມສົນໃຈ.
ຫຼາຍໆດ້ານຂອງການປະຕິບັດຕາມທິດທາງ
"ການປະຕິບັດຕາມທິດທາງ" ອາດຈະກົງໄປກົງມາ, ແຕ່ຕົວຈິງແລ້ວມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບຂະບວນການທາງດ້ານສະຕິປັນຍາຫຼາຍອັນທີ່ເຮັດວຽກຮ່ວມກັນ:
ເອົາໃຈໃສ່ແລະສຸມໃສ່
ກ່ອນອື່ນເດັກຕ້ອງສາມາດເອົາໃຈໃສ່ກັບສິ່ງທີ່ເວົ້າຫຼືສະແດງໃຫ້ເຫັນ. ອັນນີ້ອາດຈະເປັນສິ່ງທ້າທາຍໂດຍສະເພາະໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ຫຍຸ້ງ ຫຼືບໍ່ມີສຽງດັງ.
ການຟັງ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈ
ຕໍ່ໄປ, ເດັກຕ້ອງເຂົ້າໃຈຄໍາແນະນໍາ. ນີ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ດີຂອງພາສາແລະຄໍາສັບ.
ຄວາມຊົງ ຈຳ ທີ່ເຮັດວຽກ
ເດັກຕ້ອງຮັກສາຂໍ້ມູນ, ໂດຍສະເພາະຖ້າຄໍາແນະນໍາມີຫຼາຍຂັ້ນຕອນ (ເຊັ່ນ: "ເອົາເຄື່ອງຫຼິ້ນຂອງເຈົ້າ, ເອົາໃສ່ໃນກ່ອງ, ແລ້ວວາງກ່ອງໃສ່ຊັ້ນວາງ").
ການວາງແຜນ ແລະການຈັດຕັ້ງ
ເມື່ອຄໍາແນະນໍາຖືກເຂົ້າໃຈແລະຈື່, ເດັກຈະຕ້ອງວາງແຜນວິທີການປະຕິບັດພວກມັນແລະໃນຄໍາສັ່ງໃດ.
ການລິເລີ່ມ ແລະການປະຕິບັດໜ້າວຽກ
ສຸດທ້າຍ, ເດັກຕ້ອງເລີ່ມວຽກທັນທີ ແລະສືບຕໍ່ໃຫ້ສໍາເລັດ, ຕິດຕາມຄວາມຄືບໜ້າຂອງຕົນເອງເພື່ອຮັບປະກັນວ່າເຂົາເຈົ້າເຮັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ.
ເມື່ອເດັກຕໍ່ສູ້ກັບການປະຕິບັດຕາມທິດທາງ, ຂະບວນການທາງສະຕິປັນຍາອັນໃດອັນໜຶ່ງ—ຫຼືຫຼາຍກວ່ານັ້ນ—ອາດຈະຢູ່ໃນການຫຼິ້ນ. ການກໍານົດວ່າຂະບວນການໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດສິ່ງທ້າທາຍໃຫຍ່ທີ່ສຸດແມ່ນມີຄວາມສໍາຄັນໃນການກໍານົດວ່າມັນເປັນໄລຍະການພັດທະນາຫຼືສັນຍານຂອງບັນຫາທີ່ເລິກເຊິ່ງກວ່າ.
ສັນຍານວ່າມັນອາດຈະເປັນຫຼາຍກ່ວາພຽງແຕ່ inattention
ບາງຄັ້ງ, ເດັກນ້ອຍທຸກຄົນຈະບໍ່ສົນໃຈຄໍາຮ້ອງຂໍຂອງພໍ່ແມ່ ຫຼືລືມຄໍາແນະນໍາຂອງຄູສອນ, ແຕ່ມີບາງຮູບແບບທີ່ແນະນໍາວ່າອາດຈະເກີດຂຶ້ນຫຼາຍອັນ:
- ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຊໍາເຮື້ອດ້ວຍຄໍາແນະນໍາຫຼາຍຂັ້ນຕອນ: ລູກຂອງທ່ານ freeze ຫຼືປະກົດວ່າສັບສົນໃນເວລາທີ່ໃຫ້ຫຼາຍຂັ້ນຕອນ? ຕົວຢ່າງ, ຖ້າທ່ານເວົ້າວ່າ, "ໃສ່ເກີບຂອງເຈົ້າ, ຈັບເສື້ອຄຸມຂອງເຈົ້າ, ແລະພົບຂ້ອຍທີ່ປະຕູ," ເຂົາເຈົ້າເຮັດສໍາເລັດຂັ້ນຕອນຫນຶ່ງຫຼືບໍ່ມີທັງຫມົດບໍ?
- ຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດເລື້ອຍໆກ່ຽວກັບໜ້າວຽກ: ບາງທີລູກຂອງເຈົ້າເບິ່ງຄືວ່າຕີຄວາມໝາຍຜິດໃນສິ່ງທີ່ຖືກຖາມ, ສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດຜົນທີ່ແຕກຕ່າງຈາກການສັ່ງສອນທີ່ຕັ້ງໃຈ.
- ຕໍ່ສູ້ກັບຫຼາຍສະພາບແວດລ້ອມ: ຖ້າຄູລາຍງານບັນຫາທີ່ຄ້າຍຄືກັນ—ເຊັ່ນ: ການບໍ່ເຮັດຕາມກິດຈະວັດໃນຫ້ອງຮຽນ, ຂາດວຽກທີ່ມອບໝາຍ, ຫຼືຕ້ອງການຄໍາແນະນໍາຊ້ຳໆຫຼາຍຄັ້ງ—ມັນກໍເປັນໄປໄດ້ໜ້ອຍທີ່ຈະເປັນບັນຫາພຶດຕິກຳທີ່ຕິດພັນກັບບ້ານ.
- ການລືມຫຼາຍເກີນໄປ ຫຼື “ການແບ່ງເຂດອອກ”: ເດັກນ້ອຍທີ່ປະກົດວ່າຫຼົງທາງຢູ່ໃນໂລກຂອງຕົນເອງ, ຝັນກາງເວັນເລື້ອຍໆ, ຫຼືຕ້ອງການເຕືອນຊ້ຳໆ ອາດມີບັນຫາການເອົາໃຈໃສ່, ເຊັ່ນ: ADHD ຫຼື ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການປະມວນຜົນການຟັງ.
- ປະຕິກິລິຍາທາງອາລົມ ຫຼືການຫຼີກລ່ຽງ: ຖ້າລູກຂອງທ່ານມີຄວາມກັງວົນໃຈ, ຕໍ່ຕ້ານ, ຫຼືອຸກໃຈທຸກຄັ້ງທີ່ໃຫ້ຄໍາແນະນໍາ, ມັນອາດຈະເປັນຍ້ອນວ່າພວກເຂົາພົບວ່າວຽກງານທີ່ຫນັກຫນ່ວງຫຼືຢ້ານຄວາມລົ້ມເຫລວ.
ສາເຫດພື້ນຖານທີ່ເປັນໄປໄດ້
ເມື່ອທິດທາງຕໍ່ໄປນີ້ກາຍເປັນສິ່ງທ້າທາຍທີ່ສອດຄ່ອງ, ບັນຫາການຮຽນຮູ້ ຫຼືຄວາມສົນໃຈຫຼາຍອັນທີ່ເປັນໄປໄດ້ອາດຈະມີສ່ວນຮ່ວມ:
ບັນຫາຄວາມບໍ່ສະຫງົບ, ຄວາມຂາດດຸນ / ຄວາມບໍ່ສະອາດ (ADHD)
ຫນຶ່ງໃນເຫດຜົນທົ່ວໄປທີ່ສຸດທີ່ເດັກນ້ອຍຕໍ່ສູ້ກັບຄໍາແນະນໍາແມ່ນ ADHD. ເດັກນ້ອຍທີ່ມີ ADHD ສາມາດມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຮັກສາຄວາມສົນໃຈໂດຍສະເພາະແມ່ນວຽກງານທີ່ເຂົາເຈົ້າເຫັນວ່າຫນ້າສົນໃຈຫນ້ອຍ. ທິດທາງຫຼາຍຂັ້ນຕອນສາມາດ overwhelm ເຂົາເຈົ້າ, ຍ້ອນວ່າເຂົາເຈົ້າອາດຈະລືມຫຼືສູນເສຍການຕິດຕາມສິ່ງທີ່ເຂົາເຈົ້າຄວນຈະເຮັດ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ເລື່ອງຂອງ willpower; ຫນ້າທີ່ບໍລິຫານຂອງສະຫມອງ - ຮັບຜິດຊອບສໍາລັບການວາງແຜນ, ການສຸມໃສ່, ແລະການຈື່ຈໍາ - ແມ່ນສາຍທີ່ແຕກຕ່າງກັນໃນ ADHD.
ຕົວຊີ້ວັດທີ່ສໍາຄັນ: ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການສໍາເລັດວຽກງານ, ລົບກວນໄດ້ງ່າຍ, fidgety, ພຶດຕິກໍາ impulsive, ລືມ, ແລະປະກົດວ່າ "ຂາດການຟັງ."
ຄວາມບໍ່ເປັນລະບຽບຂອງການປະມວນຜົນສຽງ (APD)
ເດັກນ້ອຍບາງຄົນມີ ບັນຫາໃນການປະມວນຜົນສຽງຂອງພາສາເວົ້າ, ເຖິງແມ່ນວ່າການໄຕ່ສວນຂອງພວກເຂົາແມ່ນປົກກະຕິທາງດ້ານເຕັກນິກ. ໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ, ພວກເຂົາອາດຈະໄດ້ຍິນຄໍາເວົ້າຂອງເຈົ້າແຕ່ພະຍາຍາມຕີຄວາມຫມາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງຫຼືໄວພຽງພໍ.
ຕົວຊີ້ວັດທີ່ສໍາຄັນ: ເວົ້າເລື້ອຍໆວ່າ "ແມ່ນຫຍັງ?" ຫຼື "Huh?", ປະກົດວ່າບໍ່ສົນໃຈຄໍາແນະນໍາ, ພະຍາຍາມຫຼາຍໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີສຽງດັງ, ຫຼືປະສົມຄໍາທີ່ມີສຽງຄ້າຍຄືກັນ.
ຄວາມຜິດກະຕິໃນການຮຽນຮູ້ພາສາ
ເງື່ອນໄຂ ເຊັ່ນ dyslexia ບໍ່ພຽງແຕ່ມີຜົນກະທົບການອ່ານ. ພວກເຂົາຍັງສາມາດມີອິດທິພົນຕໍ່ວິທີທີ່ເດັກນ້ອຍຕີຄວາມຫມາຍພາສາເວົ້າ. ຖ້າເດັກນ້ອຍມີບັນຫາໃນການຖອດລະຫັດພາສາ, ເຖິງແມ່ນວ່າຄໍາແນະນໍາທາງປາກສາມາດເບິ່ງຄືວ່າເປັນການປິດສະຫນາ.
ຕົວຊີ້ວັດທີ່ສໍາຄັນ: ມີບັນຫາໃນການຮຽນຮູ້ຄໍາສັບໃຫມ່, ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຕິດຕາມປະໂຫຍກທີ່ສັບສົນ, ສິ່ງທ້າທາຍທີ່ມີຄໍາແນະນໍາທັງເວົ້າແລະລາຍລັກອັກສອນ.
ຄວາມອ່ອນແອຂອງຫນ້າທີ່ບໍລິຫານ
ຫນ້າທີ່ບໍລິຫານແມ່ນສູນກາງຄໍາສັ່ງຂອງສະຫມອງ, ການຈັດການວຽກງານເຊັ່ນ: ການຈັດຕັ້ງ, ການວາງແຜນ, ຄວາມຈໍາການເຮັດວຽກ, ແລະການຄຸ້ມຄອງເວລາ. ເດັກນ້ອຍທີ່ມີຄວາມທ້າທາຍໃນຫນ້າທີ່ບໍລິຫານອາດຈະຮູ້ວ່າຈະເຮັດແນວໃດແຕ່ພະຍາຍາມທໍາລາຍວຽກງານເຂົ້າໄປໃນຂັ້ນຕອນທີ່ຄຸ້ມຄອງໄດ້ຫຼືຕິດຕາມຄໍາແນະນໍາຫຼາຍໆຢ່າງໃນເວລາດຽວກັນ.
ຕົວຊີ້ວັດທີ່ສໍາຄັນ: ຄວາມບໍ່ເປັນລະບຽບຊໍາເຮື້ອ, ການສູນເສຍວຽກບ້ານຫຼືສິ່ງຂອງ, ບໍ່ສາມາດທໍາລາຍວຽກງານເຂົ້າໄປໃນຂັ້ນຕອນຂະຫນາດນ້ອຍກວ່າ, ແລະແນວໂນ້ມທີ່ຈະເລື່ອນເວລາຫຼືຫລີກລ້ຽງວຽກງານຫຼາຍຂັ້ນຕອນ.
ການຂາດດຸນຄວາມໄວການປຸງແຕ່ງ
ເດັກນ້ອຍບາງຄົນໃຊ້ເວລາດົນກວ່າໃນການປະມວນຜົນ ແລະຕອບສະໜອງຂໍ້ມູນ. ພວກເຂົາເຈົ້າອາດຈະໄດ້ຍິນຄໍາແນະນໍາຢ່າງຖືກຕ້ອງແຕ່ຕ້ອງການເວລາເພີ່ມເຕີມເພື່ອເຂົ້າໃຈແລະລິເລີ່ມວຽກງານ.
ຕົວຊີ້ວັດທີ່ສໍາຄັນ: ຄວາມຊ້າທີ່ຈະເລີ່ມຕົ້ນຫຼືເຮັດສໍາເລັດວຽກງານ, ຄວາມອຸກອັ່ງໃນເວລາທີ່ຟ້າວ, ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຮັກສາບົດຮຽນໄວ.
ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງບັນຫາພຶດຕິກຳ ແລະສິ່ງທ້າທາຍໃນການຮຽນຮູ້
ມັນເປັນເລື່ອງທໍາມະຊາດທີ່ຈະສົງໄສວ່າການປະຕິເສດຂອງເດັກນ້ອຍທີ່ຈະປະຕິບັດຕາມຄໍາແນະນໍາແມ່ນເກີດຂຶ້ນ ຈາກ "ຄວາມຂີ້ຄ້ານ" ຫຼືການຕໍ່ຕ້ານຫຼາຍກວ່າການຮຽນຮູ້ ຫຼືບັນຫາຄວາມສົນໃຈ. ໃນຂະນະທີ່ເດັກທຸກຄົນມີຂີດຈຳກັດໃນການທົດສອບບາງຄັ້ງຄາວ, ຮູບແບບການບໍ່ປະຕິບັດຕາມແບບຊ້ຳໆອາດເປັນສັນຍານຂອງຄວາມຫຍຸ້ງຍາກແທ້ໆ ແທນທີ່ຈະເປັນພຽງຄວາມດື້ດ້ານ.
ຖາມຄໍາຖາມເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອແຍກຄວາມແຕກຕ່າງ:
- ພຶດຕິກໍາແມ່ນສອດຄ່ອງໃນທົ່ວການຕັ້ງຄ່າບໍ? ຖ້າເດັກຕໍ່ສູ້ກັບທິດທາງທັງຢູ່ເຮືອນແລະໂຮງຮຽນ, ມັນອາດຈະເປັນບັນຫາພື້ນຖານແທນທີ່ຈະເປັນບັນຫາພຶດຕິກໍາຕາມສະຖານະການ.
- ພວກເຂົາເຈົ້າຕອບສະຫນອງໃນທາງບວກກັບການຊ່ວຍເຫຼືອດ້ານສາຍຕາຫຼືເວລາພິເສດບໍ? ຖ້າການສະເໜີພາບແບບເທື່ອລະຂັ້ນຕອນ ຫຼືໃຫ້ເວລາເພີ່ມເຕີມໃຫ້ເຂົາເຈົ້າມີການປັບປຸງປະສິດທິພາບຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ມັນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າເດັກອາດຈະຕ້ອງການການສະຫນັບສະຫນູນເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.
- ມີຮູບແບບທີ່ສັງເກດເຫັນຂອງຄວາມສັບສົນຫຼື overwhelm? ເດັກທີ່ເບິ່ງເປົ່າຫວ່າງຫຼັງຈາກໄດ້ຮັບຄໍາແນະນໍາອາດຈະບໍ່ມີການ defiant; ພວກເຂົາສາມາດສັບສົນຫຼືສູນເສຍຢ່າງແທ້ຈິງ.
ໃນທີ່ສຸດ, ໃນຂະນະທີ່ລະບຽບວິໄນແລະຂອບເຂດທີ່ສອດຄ່ອງແມ່ນມີຄວາມສໍາຄັນ, ມັນເປັນສິ່ງສໍາຄັນເທົ່າທຽມກັນທີ່ຈະພິຈາລະນາວ່າລູກຂອງເຈົ້າບໍ່ສາມາດປະຕິບັດຕາມຄໍາແນະນໍາຊ້ໍາຊ້ອນອາດຈະມາຈາກຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການຮຽນຮູ້ຫຼືຄວາມສົນໃຈ.
ວິທີການສໍາລັບພໍ່ແມ່: ການກໍານົດບັນຫາ
ຖ້າເຈົ້າສົງໄສວ່າລູກຂອງເຈົ້າມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການປະຕິບັດຕາມທິດທາງອາດຈະຖືກຜູກມັດກັບບັນຫາການຮຽນຮູ້, ນີ້ແມ່ນຂັ້ນຕອນການປະຕິບັດເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ທ່ານຮູ້ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນ:
ສັງເກດແລະເອກະສານ
ເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງໃກ້ຊິດກັບສະພາບການທີ່ລູກຂອງທ່ານມີການຕໍ່ສູ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ:
- ຕົ້ນຕໍແມ່ນໃນຊ່ວງເວລາເຮັດວຽກບ້ານບໍ?
- ພວກເຂົາມີບັນຫາໃນການປະຕິບັດຕາມທິດທາງໃນການຕັ້ງຄ່າທີ່ມີສຽງດັງບໍ?
- ເຂົາເຈົ້າເບິ່ງຄືວ່າຈະເຮັດໄດ້ດີກວ່າເມື່ອເຈົ້າໃຫ້ຄຳແນະນຳງ່າຍໆເທື່ອລະເທື່ອ?
ຮັກສາບັນທຶກຂອງການສັງເກດການເຫຼົ່ານີ້; ພວກເຂົາສາມາດເປັນສິ່ງທີ່ມີຄຸນຄ່າສໍາລັບຄູ, ແພດເດັກ, ຫຼືຜູ້ຊ່ຽວຊານ.
ຕິດຕໍ່ສື່ສານກັບຄູອາຈານ
ຕັ້ງກອງປະຊຸມຫຼືຂຽນອີເມລ໌ໄປຫາຄູຂອງລູກຂອງທ່ານເພື່ອປຶກສາຫາລືກ່ຽວກັບຄວາມກັງວົນຂອງທ່ານ. ຄູສາມາດໃຫ້ຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບວ່າເຂົາເຈົ້າໄດ້ສັງເກດເຫັນຮູບແບບທີ່ຄ້າຍຄືກັນຢູ່ໃນຫ້ອງຮຽນຫຼືບໍ່. ຕົວຢ່າງ, ພວກເຂົາເຈົ້າຍັງຈໍາເປັນຕ້ອງເຮັດຊ້ໍາຄໍາແນະນໍາຫຼາຍຄັ້ງສໍາລັບລູກຂອງທ່ານບໍ? ລູກຂອງທ່ານມັກຈະບໍ່ສໍາເລັດວຽກງານ, ຫຼືພວກເຂົາເຂົ້າໃຈຜິດໃນສິ່ງທີ່ຖືກຖາມ?
ພິຈາລະນາການປະເມີນຜົນເປັນມືອາຊີບ
ຖ້າຄວາມກັງວົນຍັງຄົງຢູ່, ໃຫ້ປຶກສາແພດເດັກ, ນັກຈິດຕະສາດ, ຫຼືຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການສຶກສາສໍາລັບການປະເມີນຢ່າງເປັນທາງການ. ນີ້ອາດຈະກ່ຽວຂ້ອງກັບການທົດສອບສໍາລັບ ADHD, ຄວາມຜິດປົກກະຕິຂອງການປະມວນຜົນການຟັງ, ຫຼືບັນຫາການຮຽນຮູ້ພາສາ. ໂຮງຮຽນຈໍານວນຫຼາຍຍັງສະເຫນີໃຫ້ມີການປະເມີນຜົນຟຣີໂດຍຜ່ານພະແນກການສຶກສາພິເສດຂອງເຂົາເຈົ້າ.
ສຳຫຼວດເຄື່ອງມືກວດສອບ
ແພດເດັກແລະໂຮງຮຽນບາງຄົນມີ ເຄື່ອງມືກວດກາ ຫຼືແບບສອບຖາມທີ່ສາມາດຊີ້ບອກວ່າມີການທົດສອບຕື່ມອີກ ແມ່ນຮັບປະກັນ. ເຄື່ອງມືເຫຼົ່ານີ້ມັກຈະຊ່ວຍລະບຸວ່າສິ່ງທ້າທາຍຂອງເດັກສອດຄ່ອງກັບບັນຫາທົ່ວໄປເຊັ່ນ ADHD ຫຼືຄວາມຜິດປົກກະຕິໃນຂະບວນການ.
ຍຸດທະສາດການປະຕິບັດສໍາລັບການສະຫນັບສະຫນູນລູກຂອງທ່ານ
ບໍ່ວ່າລູກຂອງທ່ານມີການວິນິດໄສຢ່າງເປັນທາງການຫຼືບໍ່, ການໃຊ້ກົນລະຍຸດບາງຢ່າງສາມາດປັບປຸງຄວາມສາມາດໃນການປະຕິບັດຕາມທິດທາງໄດ້ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ:
ງ່າຍດາຍແລະແບ່ງສ່ວນຄໍາແນະນໍາ
ແທນທີ່ຈະເວົ້າວ່າ, “ທຳຄວາມສະອາດຫ້ອງຂອງເຈົ້າ, ລ້ຽງໝາ, ແລະຕັ້ງໂຕະ,” ທຳລາຍມັນ: “ກ່ອນອື່ນໝົດ, ເອົາເຄື່ອງຫຼິ້ນທັງໝົດຂອງເຈົ້າມາ, ເມື່ອເຈົ້າເຮັດແລ້ວ, ໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້.” ຫຼັງຈາກນັ້ນ, ຍ້າຍໄປຂັ້ນຕອນຕໍ່ໄປ. ວິທີການນີ້ຫຼຸດຜ່ອນການໂຫຼດມັນສະຫມອງແລະສ້າງຄວາມຫມັ້ນໃຈຍ້ອນວ່າແຕ່ລະຂັ້ນຕອນແມ່ນສໍາເລັດ.
ໃຊ້ Visual Aids
ເດັກນ້ອຍທີ່ຕໍ່ສູ້ກັບການປະມວນຜົນການຟັງ ຫຼືຄວາມຊົງຈໍາທີ່ເຮັດວຽກມັກຈະໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຈາກການສະຫນັບສະຫນູນທາງສາຍຕາ. ລອງຂຽນຄຳແນະນຳໃສ່ກະດານຂາວ ຫຼືໃຊ້ຮູບທີ່ສະແດງຂັ້ນຕອນຕ່າງໆ. ສໍາລັບຕົວຢ່າງ, ຕາຕະລາງປະຈໍາວັນໃນຕອນເຊົ້າອາດຈະມີຮູບພາບທີ່ເປັນຕົວແທນການຖູແຂ້ວ, ນຸ່ງເສື້ອ, ແລະການຫຸ້ມຫໍ່ກະເປົ໋າ.
ກວດເບິ່ງຄວາມເຂົ້າໃຈ
ຫຼັງຈາກໃຫ້ຄໍາແນະນໍາ, ຂໍໃຫ້ລູກຂອງທ່ານເຮັດຊ້ໍາພວກເຂົາດ້ວຍຄໍາເວົ້າຂອງຕົນເອງ. ຖ້າພວກເຂົາເຮັດບໍ່ໄດ້, ແປຄືນ ຫຼືເຮັດໃຫ້ງ່າຍ. ຂັ້ນຕອນນີ້ຊ່ວຍຢືນຢັນວ່າເດັກນ້ອຍໄດ້ເຂົ້າໃຈຄໍາຮ້ອງສະຫມັກ.
ສະເຫນີແຮງຈູງໃຈແລະການເສີມສ້າງໃນທາງບວກ
ເມື່ອລູກຂອງທ່ານປະຕິບັດຕາມຄໍາແນະນໍາຫຼາຍຂັ້ນຕອນຢ່າງສໍາເລັດຜົນ, ຈົ່ງຮັບຮູ້ຄວາມພະຍາຍາມຂອງເຂົາເຈົ້າ. ປະໂຫຍກງ່າຍໆເຊັ່ນ: “ວຽກດີທີ່ວາງປຶ້ມຂອງເຈົ້າໄປກ່ອນໄປວຽກຕໍ່ໄປ!” ສາມາດເພີ່ມແຮງຈູງໃຈ. ໃນບາງກໍລະນີ, ລະບົບລາງວັນ (ເຊັ່ນ: ການໄດ້ຮັບຄະແນນ ຫຼືສະຕິກເກີ) ອາດຈະຊຸກຍູ້ໃຫ້ມີຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.
ຮັກສາແບບປົກກະຕິທີ່ສອດຄ່ອງ
ເດັກນ້ອຍທີ່ມີຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຫຼືບັນຫາການເຮັດວຽກຂອງຜູ້ບໍລິຫານມັກຈະຈະເລີນເຕີບໂຕໃນຕາຕະລາງທີ່ຄາດເດົາໄດ້. ເມື່ອພວກເຂົາຮູ້ວ່າຈະຄາດຫວັງຫຍັງ - ຕົວຢ່າງ: ເວລາອາຫານຫວ່າງ, ຈາກນັ້ນວຽກບ້ານ, ຈາກນັ້ນເວລາຫຼິ້ນ - ມັນງ່າຍກວ່າທີ່ຈະປ່ຽນລະຫວ່າງວຽກຕ່າງໆ. ການເຮັດປະຈຳຍັງຫຼຸດຈຳນວນຄຳແນະນຳທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການໃຫ້.
ສະໝັກເວລາພິເສດ
ຖ້າຫາກວ່າຄວາມໄວການປຸງແຕ່ງເປັນບັນຫາ, ຫຼືຖ້າຫາກວ່າຄໍາແນະນໍາແມ່ນສັບສົນ, ເວລາພິເສດໃນການສອບເສັງເຮັດໃຫ້ລູກຂອງທ່ານມີເວລາຫຼາຍຂຶ້ນ.
ເມື່ອໃດທີ່ຈະຊອກຫາຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອຈາກພາຍນອກ
ຖ້າທ່ານໄດ້ພະຍາຍາມຍຸດທະສາດບ້ານຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງເປັນເວລາຫຼາຍອາທິດແລ້ວ ແລະເຫັນວ່າບໍ່ດີຂຶ້ນ, ມັນອາດເຖິງເວລາແລ້ວທີ່ຈະລົງທະບຽນການຊ່ວຍເຫຼືອດ້ານວິຊາຊີບ:
- ນັກຈິດຕະວິທະຍາການສຶກສາ ຫຼືຜູ້ຊ່ຽວຊານ: ເຂົາເຈົ້າສາມາດບໍລິຫານ ການທົດສອບເພື່ອລະບຸພື້ນທີ່ສະເພາະຂອງຄວາມອ່ອນແອ ໃນຄວາມສົນໃຈ, ຄວາມຊົງຈໍາ, ຫຼືການປຸງແຕ່ງ.
- ແພດສາດການປາກເວົ້າ-ພາສາ (SLP): ຖ້າສົງໃສວ່າການປະມວນຜົນການຟັງ ຫຼືຄວາມເຂົ້າໃຈພາສາ, SLP ສາມາດດໍາເນີນການປະເມີນພິເສດໄດ້.
- ນັກບຳບັດອາຊີບ: ສໍາລັບເດັກນ້ອຍທີ່ມີຄວາມທ້າທາຍດ້ານການຈັດຕັ້ງແລະຄວາມຮູ້ສຶກ, ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານອາຊີບສາມາດສະຫນອງການອອກກໍາລັງກາຍແລະເຄື່ອງມືເພື່ອເສີມສ້າງຫນ້າທີ່ບໍລິຫານ.
- Therapist ຫຼືທີ່ປຶກສາ: ບາງຄັ້ງ, ຄວາມເປັນຫ່ວງທາງດ້ານອາລົມ ຫຼື ພຶດຕິກຳ—ເຊັ່ນ: ຄວາມວິຕົກກັງວົນ, ຄວາມນັບຖືຕົນເອງຕໍ່າ, ຫຼືຄວາມກົດດັນ—ມີບົດບາດໃນການຕໍ່ສູ້ຂອງເດັກ. ຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານສຸຂະພາບຈິດສາມາດຊ່ວຍກໍານົດແລະແກ້ໄຂປັດໃຈເຫຼົ່ານີ້.
ໃນຫຼາຍໆກໍລະນີ, ວິທີການຂອງທີມງານຫຼາຍວິຊາເຮັດວຽກໄດ້ດີທີ່ສຸດ, ໂດຍມີຄູສອນ, ພໍ່ແມ່, ແລະຜູ້ຊ່ຽວຊານຮ່ວມມືກັນ ສ້າງແຜນການສະຫນັບສະຫນູນສ່ວນບຸກຄົນ. ແຜນການດັ່ງກ່າວອາດຈະກ່ຽວຂ້ອງກັບການໃຫ້ຫ້ອງໃນຫ້ອງຮຽນ ເຊັ່ນ: ການນັ່ງເດັກຢູ່ຫ່າງຈາກສິ່ງລົບກວນ ຫຼືການໃຫ້ເວລາແກ່ເຂົາເຈົ້າໃນການທົດສອບເພີ່ມເຕີມ—ແລະການແຊກແຊງແບບມີເປົ້າໝາຍຢູ່ເຮືອນ.
ສົ່ງເສີມການສົ່ງເສີມຕົນເອງໃນເດັກນ້ອຍ
ເມື່ອເດັກນ້ອຍເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ, ມັນເປັນສິ່ງສໍາຄັນຫຼາຍຂຶ້ນສໍາລັບພວກເຂົາ ເຂົ້າໃຈໂປຣໄຟລ໌ການຮຽນຮູ້ຂອງຕົນເອງ. ການສອນໃຫ້ເຂົາເຈົ້າສົ່ງເສີມຕົນເອງສາມາດເປັນການປ່ຽນແປງເກມ, ສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຮັບຜິດຊອບປະສົບການການຮຽນຮູ້ຂອງເຂົາເຈົ້າແລະຄວາມຫມັ້ນໃຈຊອກຫາສະຫນັບສະຫນູນເຂົາເຈົ້າຕ້ອງການ.
ຫນຶ່ງໃນທັກສະທີ່ມີຄຸນຄ່າທີ່ສຸດທີ່ເດັກສາມາດພັດທະນາແມ່ນຄວາມສາມາດໃນການເວົ້າໃນເວລາທີ່ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈຄໍາແນະນໍາຫຼືຕ້ອງການຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງ. ຊຸກຍູ້ໃຫ້ລູກຂອງທ່ານຖາມຄໍາຖາມຄູຂອງເຂົາເຈົ້າ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນກ່ຽວກັບວຽກໂຮງຮຽນ, ຄວາມຄາດຫວັງຂອງຫ້ອງຮຽນ, ຫຼືກໍານົດເວລາ. ການສອນເຂົາເຈົ້າໃຫ້ສະແດງຄວາມຕ້ອງການຂອງເຂົາເຈົ້າຢ່າງສຸພາບ ແລະ ໝັ້ນໃຈຈະຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຂົາກ້າວໄປສູ່ສິ່ງທ້າທາຍທາງວິຊາການໄດ້ມີປະສິດທິພາບຫຼາຍຂຶ້ນ.
ການສົ່ງເສີມຄວາມເປັນເອກະລາດແມ່ນສ່ວນປະກອບສໍາຄັນອີກອັນຫນຶ່ງຂອງການໂຄສະນາຕົນເອງ. ແນະນຳລູກຂອງທ່ານໃນການແບ່ງວຽກອອກເປັນຂັ້ນຕອນທີ່ສາມາດຈັດການໄດ້. ຕົວຢ່າງ: ຖ້າເຂົາເຈົ້າໄດ້ຮັບໂຄງການຫຼາຍຂັ້ນຕອນຢູ່ໂຮງຮຽນ, ຊ່ວຍເຂົາເຈົ້າວາງແຜນທີ່ຈະແກ້ໄຂແຕ່ລະພາກສ່ວນຢ່າງເປັນລະບົບ. ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ, ພວກເຂົາຈະພັດທະນາຄວາມສາມາດໃນການຈັດຕັ້ງວຽກງານຂອງຕົນເອງແລະຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຂະບວນການຮຽນຮູ້ຂອງພວກເຂົາ.
ມັນເປັນສິ່ງສໍາຄັນເທົ່າທຽມກັນທີ່ຈະສະເຫຼີມສະຫຼອງຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງເຂົາເຈົ້າ. ເດັກນ້ອຍທຸກຄົນມີພື້ນທີ່ທີ່ເຂົາເຈົ້າເກັ່ງ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນກິລາ, ດົນຕີ, ສິລະປະ, ຫຼືການແກ້ໄຂບັນຫາທີ່ສ້າງສັນ. ການຮັບຮູ້ແລະເສີມສ້າງຄວາມສາມາດຂອງເຂົາເຈົ້າສາມາດຊ່ວຍດຸ່ນດ່ຽງຄວາມອຸກອັ່ງທີ່ເຂົາເຈົ້າອາດຈະຮູ້ສຶກໃນເວລາທີ່ຕໍ່ສູ້ກັບວຽກງານວິຊາສະເພາະ. ໂດຍການເສີມສ້າງແນວຄວາມຄິດທີ່ອີງໃສ່ຄວາມເຂັ້ມແຂງ, ເດັກນ້ອຍສາມາດສ້າງຄວາມຫມັ້ນໃຈຕົນເອງແລະຄວາມຢືດຢຸ່ນ.
ສຸດທ້າຍ, ເຄື່ອງມື leveraging ແລະເຕັກໂນໂລຊີສາມາດເປັນປະໂຫຍດ incredibly ສໍາລັບ ເດັກນ້ອຍທີ່ຕໍ່ສູ້ກັບການປະຕິບັດຕາມທິດທາງ. ຜູ້ຈັດການດ້ານດິຈິຕອນ, ແອັບເຕືອນໄພ, ແລະຜູ້ວາງແຜນວຽກທີ່ເປັນພາບສາມາດຊ່ວຍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າຕິດຕາມ ແລະ ພັດທະນາທັກສະການຈັດການເວລາໄດ້ດີຂຶ້ນ. ຊັບພະຍາກອນເຫຼົ່ານີ້ສະຫນອງໂຄງສ້າງແລະການສະຫນັບສະຫນູນ, ອະນຸຍາດໃຫ້ເດັກນ້ອຍໄປຫາຫນ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບປະຈໍາວັນຂອງເຂົາເຈົ້າເປັນເອກະລາດຫຼາຍກວ່າເກົ່າ.
ດ້ວຍການຊຸກຍູ້ສົ່ງເສີມຕົນເອງ, ສົ່ງເສີມຄວາມເປັນເອກະລາດ, ແລະໃຫ້ເດັກນ້ອຍມີເຄື່ອງມືທີ່ຖືກຕ້ອງ, ພໍ່ແມ່ ແລະ ການສຶກສາສາມາດສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າເປັນເຈົ້າຂອງການຮຽນຮູ້ ແລະ ພັດທະນາທັກສະທີ່ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງການເພື່ອປະສົບຜົນສໍາເລັດທັງໃນໂຮງຮຽນ ແລະ ໃນຊີວິດ.
ຮູບພາບທີ່ໃຫຍ່ກວ່າ: ຜົນສະທ້ອນໃນໄລຍະຍາວແລະຄວາມຫວັງ
ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຕໍ່ເນື່ອງກັບການປະຕິບັດຕາມທິດທາງສາມາດເຮັດໄດ້ ບາງຄັ້ງກໍ່ເປັນສິ່ງທ້າທາຍໃນການສຶກສາຊັ້ນສູງ ແລະບ່ອນເຮັດວຽກໃນອະນາຄົດ ຖ້າບໍ່ຖືກແກ້ໄຂ. ນາຍຈ້າງໃຫ້ຄຸນຄ່າບຸກຄົນທີ່ສາມາດຈັດການກັບວຽກງານທີ່ຊັບຊ້ອນ, ວຽກຫຼາຍຢ່າງມີປະສິດທິພາບ, ແລະປັບຕົວເຂົ້າກັບຄວາມຕ້ອງການທີ່ປ່ຽນແປງ. ດັ່ງນັ້ນ, ການແຊກແຊງໃນຕອນຕົ້ນບໍ່ພຽງແຕ່ປັບປຸງການສຶກສາແລະຊີວິດໃນບ້ານໃນປະຈຸບັນຂອງລູກຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາປະສົບຜົນສໍາເລັດໃນໄວຜູ້ໃຫຍ່.
ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ມັນເປັນສິ່ງສໍາຄັນທີ່ຈະຍັງຄົງຢູ່ໃນແງ່ດີ. ດ້ວຍການກໍານົດ, ສະຫນັບສະຫນູນ, ແລະຍຸດທະສາດທີ່ເຫມາະສົມ, ເດັກນ້ອຍຈໍານວນຫຼາຍສາມາດເອົາຊະນະຫຼືຮຽນຮູ້ທີ່ຈະຊົດເຊີຍຄວາມຫຍຸ້ງຍາກເຫຼົ່ານີ້. ເດັກນ້ອຍຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍປະຕິບັດຕາມຄໍາແນະນໍາສອງຂັ້ນຕອນສາມາດເຕີບໂຕເປັນໄວລຸ້ນທີ່ມີຄວາມສາມາດໃນການຈັດຕັ້ງໂຄງການກຸ່ມແລະຄຸ້ມຄອງຄໍາຫມັ້ນສັນຍານອກຫຼັກສູດດ້ວຍຄວາມຫມັ້ນໃຈ.
ການ ນຳ ໃຊ້ບາດກ້າວຕໍ່ໄປ
ຖ້າລູກຂອງທ່ານຕໍ່ສູ້ກັບການປະຕິບັດຕາມຄໍາແນະນໍາ - ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ເຮືອນ, ໃນຫ້ອງຮຽນ, ຫຼືທັງສອງ - ຢ່າປະຖິ້ມມັນເປັນພຽງແຕ່ຄວາມຂີ້ຄ້ານຫຼືຄວາມດື້ດ້ານ. ສິ່ງທ້າທາຍນີ້ສາມາດຖືກຮາກຖານຢູ່ໃນບັນຫາການຮຽນຮູ້ເຊັ່ນ ADHD, ຄວາມບໍ່ເປັນລະບຽບຂອງການປະມວນຜົນການຟັງ, ຫຼືບັນຫາກັບການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ຂອງຜູ້ບໍລິຫານ. ຂ່າວດີແມ່ນວ່າການແຊກແຊງຈໍານວນຫລາຍ, ຈາກຄໍາແນະນໍາທີ່ງ່າຍດາຍໄປສູ່ການສະຫນັບສະຫນູນດ້ານວິຊາຊີບ, ສາມາດສ້າງຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ມີການປ່ຽນແປງ.
ການສື່ສານແບບເປີດກັບຄູສອນ ແລະຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານສຸຂະພາບມັກຈະເປັນຂັ້ນຕອນທໍາອິດໃນການກໍານົດສາເຫດຂອງຮາກ. ໂດຍການບັນທຶກການສັງເກດການ, ການນໍາໃຊ້ອຸປະກອນຊ່ວຍສາຍຕາ, ທໍາລາຍວຽກງານ, ແລະສະຫນອງການສະຫນັບສະຫນູນທີ່ສອດຄ່ອງ, ພໍ່ແມ່ສາມາດສ້າງສະພາບແວດລ້ອມທີ່ເດັກນ້ອຍມີຄວາມຮູ້ສຶກມີຄວາມເຂັ້ມແຂງແທນທີ່ຈະ overwhelmed. ຖ້າຫາກໄດ້ຮັບການຊອກຫາບັນຫາທີ່ເລິກເຊິ່ງ, ການປະເມີນແລະການປິ່ນປົວແບບພິເສດສາມາດສ້າງແຜນຜັງໃຫ້ແກ່ຍຸດທະສາດການຮັບມືທີ່ມີປະສິດທິຜົນ, ເຮັດໃຫ້ເດັກມີຄວາມເຕີບໂຕດ້ານວິຊາການ ແລະ ສັງຄົມ.
ສໍາຄັນທີ່ສຸດ, ຈົ່ງຈື່ໄວ້ວ່າເດັກນ້ອຍທີ່ຕໍ່ສູ້ກັບການປະຕິບັດຕາມຄໍາແນະນໍາແມ່ນບໍ່ຈໍາເປັນທີ່ຈະບໍ່ສົນໃຈເຈົ້າ. ເລື້ອຍໆກ່ວາບໍ່, ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງການຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອໃນການສ້າງຊ່ອງຫວ່າງລະຫວ່າງການໄດ້ຍິນ ສິ່ງທີ່ທ່ານເວົ້າແລະປະຕິບັດມັນຢ່າງສໍາເລັດຜົນ. ດ້ວຍຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈ, ໂຄງປະກອບການ, ແລະຊັບພະຍາກອນທີ່ເຫມາະສົມ, ທ່ານສາມາດນໍາພາລູກຂອງທ່ານໄປສູ່ການເປັນເອກະລາດ, ມີຄວາມຫມັ້ນໃຈໃນຕົນເອງ, ແລະສາມາດໃນການຄຸ້ມຄອງຄວາມຕ້ອງການຈໍານວນຫຼາຍຂອງຊີວິດ.
Alexander Bentley-Sutherland ເປັນ CEO ຂອງການທົດສອບການສຶກສາທົ່ວໂລກ, ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການຊັ້ນນໍາຂອງການທົດສອບການພັດທະນາການຮຽນຮູ້ທີ່ປັບແຕ່ງສະເພາະສໍາລັບຊຸມຊົນໂຮງຮຽນສາກົນແລະເອກະຊົນທົ່ວໂລກ.
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
- Alexander Bentley-Sutherland
